شما شكست خوردگان بدر و احزاب و فتح مكّه و به شهادت تاريخ اسلام افرادى ضعيف و ناتوان هستيد . آيا تهديد شما نسبت به ما خندهآور نيست ؟
گفتنى است جملهء « لَقَدْ أَضْحَكْتَ بَعْدَ اسْتِعْبَارٍ » بر اين نكته تكيه دارد كه اگر كسى را در حال عادى بخندانند چندان مهم نيست ؛ اما اگر شخصى مشغول گريستن باشد ، سخنى بگويند كه او بخندد معلوم مىشود كه آن سخن فوق العاده خندهآور است .
جملهء
« لبث قليلا يلحق الهيجاء حمل »
مصراع بعدش چنين است «
ما احسن الموت اذ الموت نزل »
. اين شعر در ميان عرب به شكل ضرب المثلى در آمده و اصل آن چنين بود كه در يكى از جنگهاى عصر جاهليّت شترهاى مردى از قبيلهء « قشير » به نام حمل بن بدر به غارت برده شد . او كه مرد شجاعى بود رفت و بر راهزنان شبيخون زد و شتران خود را گرفت و اين شعر را سرود كه ترجمهاش اين است : كمى صبر كن حَمَل به ميدان مىآيد و چه زيبا ست مرگ ( در مسير دفاع از شرف خويش ) هنگامى كه به سراغ انسان مىآيد .
امام عليه السلام در ادامهء اين سخن ، معاويه را با عباراتى بسيار كوبنده و فصيح و بليغ به طور جدّى تهديد مىكند و مىفرمايد : « پس به زودى آن كس كه او را دنبال مىكنى به تعقيب تو بر خواهد خواست و آنچه را از آن فرار مىكنى در نزديكى خود خواهى يافت و من در ميان سپاهى عظيم از مهاجران و انصار و تابعان به سرعت به سوى تو خواهم آمد » ؛ ( فَسَيَطْلُبُكَ مَنْ تَطْلُبُ ، وَ يَقْرُبُ مِنْكَ مَا تَسْتَبْعِدُ ، وَ أَنَا مُرْقِلٌ نَحْوَكَ فِي جَحْفَلٍ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ ، وَ التَّابِعِينَ لَهُمْ بِإِحْسَانٍ ) .
اشاره به اينكه جنگجويانى كه با من همكارى مىكنند امتحان خود را در غزوات اسلامى دادهاند . آنها از سه گروه تشكيل شدهاند مهاجران و انصار و نسلى كه بعد از آنها به وجود آمدند و در طريق آنها گام نهادهاند ؛ ولى كسانى كه با