من نسبت به مرگ همچون كسى هستم كه شب هنگام در جستجوى آب باشد و ناگهان در ميان ( يأس و ) تاريكىها به آب برسد و يا همچون كسى كه گمشدهء ( نفيس ) خود را ناگهان پيدا كند ( چرا كه من به اين واقعيّت معتقدم ) كه « آنچه نزد خدا ( در سراى ديگر ) است براى نيكان بهتر است » .
شرح و تفسير چند وصيت پر ارزش
همان گونه كه در بالا اشاره شد آنچه مرحوم سيد رضى در اينجا آورده است ، بخشى از سخن مشروحترى است كه امام عليه السلام در آخرين ساعات عمرش به عنوان سرمايهاى گرانبها براى همهء امّت اسلامى به يادگار گذاشت . در بخش اوّل اين وصيّت چنين مىفرمايد : « وصيّت من به شما اين است كه چيزى را همتاى خدا قرار ندهيد و سنّت محمد صلى الله عليه و آله را ضايع نكنيد ، اين دو ستون استوار را برپا داريد و اين دو چراغ را روشن نگه داريد و ديگر نكوهشى بر شما نيست » ؛ ( وَصِيَّتِي لَكُمْ أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئاً ؛ وَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه و آله فَلَا تُضَيِّعُوا سُنَّتَهُ . أَقِيمُوا هَذَيْنِ الْعَمُودَيْنِ ، وَ أَوْقِدُوا هَذَيْنِ الْمِصْبَاحَيْنِ ، وَ خَلَاكُمْ ذَمٌّ ! ) .
با توجّه به اينكه امام عليه السلام تأكيد بر اين دارد كه مطلقا چيزى را همتاى خدا قرار ندهيد ، تمام شاخههاى شرك را بدين وسيله نفى مىكند ؛ اعم از شرك در ذات و صفات و افعال ، شرك در عبادت و غير آن و اگر توحيدى خالص از انواع شرك باشد تمام روح و جان انسان را روشن مىكند و از او وجودى ملكوتى و به تمام معنا روحانى مىسازد .
حضرت در دومين تأكيدى كه بر عدم تضييع سنّت پيغمبر دارد ، عمل به تمامى آن را لازم مىشمرد به عكس كسانى كه در آن زمان و هر زمان اهل تبعيضاند و در واقع خود را فريب مىدهند ، نمىخواهد به سراغ جهاد واجب و