فَدَعِ الْإِسْرَافَ مُقْتَصِداً ، وَ اذْكُرْ فِي الْيَوْمِ غَداً ، وَ أَمْسِكْ مِنَ الْمَالِ بِقَدْرِ ضَرُورَتِكَ ، وَ قَدِّمِ الْفَضْلَ لِيَوْمِ حَاجَتِكَ . أَ تَرْجُو أَنْ يُعْطِيَكَ اللَّهُ أَجْرَ الْمُتَوَاضِعِينَ وَ أَنْتَ عِنْدَهُ مِنَ الْمُتَكَبِّرِينَ ! وَ تَطْمَعُ - وَ أَنْتَ مُتَمَرِّغٌ فِي النَّعِيمِ ؛ تَمْنَعُهُ الضَّعِيفَ وَ الْأَرْمَلَةَ - أَنْ يُوجِبَ لَكَ ثَوَابَ الْمُتَصَدِّقِينَ ؟ وَ إِنَّمَا الْمَرْءُ مَجْزِيٌّ بِمَا أَسْلَفَ وَ قَادِمٌ عَلَى مَا قَدَّمَ ، وَ السَّلَامُ .
ترجمه
( اى زياد ) اسراف را كنار بگذار و ميانهروى را پيشه كن و از امروز به فكر فردا باش و از اموال دنيا به مقدار ضرورت براى خود نگاه دار و اضافه بر آن را براى روز نيازت از پيش بفرست ، آيا تو اميد دارى كه خداوند پاداش متواضعان را به تو دهد در حالى كه نزد او از متكبران باشى ؟ تو طمع دارى كه ثواب انفاق كنندگان را خداوند براى تو قرار دهد در صورتى كه در زندگى پر نعمت و ناز قرار دارى و مستمندان و بيوه زنان را از آن باز مىدارى و ( بدان ) انسان تنها به آنچه از پيش فرستاده جزا داده مىشود و بر آنچه قبلا براى خود ذخيره كرده وارد مىگردد ؛ و السلام .
شرح و تفسير امام عليه السلام باز هم « زياد » را اندرز مىدهد
همان گونه كه قبلا اشاره شد اين نامه مقدّمهاى دارد كه با توجّه به آن ، تفسير آنچه را مرحوم سيد رضى آورده مىتوان دريافت . در مقدمهء اين نامه چنين آمده