شديدى از اهل بصره شده و همان گونه كه در نامهء بالا نيز ملاحظه كرديد ، امير مؤمنان على عليه السلام بصره را مهبط شيطان و محل ورود ابليس و پايگاه فتنهها مىشمرد ولى به قرينهء بعضى از روايات كه مدح فراوانى از اهل بصره اعم از زنان ، مردان ، كودكان و بزرگانشده ، استفاده مىشود كه امام عليه السلام مقطع خاصى از زمان را در نظر داشته است ؛ همان زمانى كه آتش جنگ جمل را برافروختند و از سركشان و پيمان شكنانى همچون طلحه و زبير حمايت كردند و گروه زيادى از مسلمان را به كشتن دادند .
بنابراين نكوهشهاى مزبور دليل بر آن نيست كه هر كس در آن شهر وارد شود و يا افراد بومى آن شهر هميشه و در طول تاريخ صفات نكوهيدهاى دارند و اهل صلاح و سعادت نيستند . به خصوص اينكه در ميان آنها دانشمندان ، علما ، قاريان و مواليان اهل بيت فراوان بوده و هستند .
براى توضيح بيشتر به جلد اوّل ، ذيل خطبهء 13 مراجعه فرماييد .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 235
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٣٥