أَمَّا بَعْدُ ، فَإِذَا أَتَاكَ كِتَابِي فَاحْمِلْ مُعَاوِيَةَ عَلَى الْفَصْلِ ، وَ خُذْهُ بِالْأَمْرِ الْجَزْمِ ، ثُمَّ خَيِّرْهُ بَيْنَ حَرْبٍ مُجْلِيَةٍ ، أَوْ سِلْمٍ مُخْزِيَةٍ ، فَإِنِ اخْتَارَ الْحَرْبَ فَانْبِذْ إِلَيْهِ ، وَ إِنِ اخْتَارَ السِّلْمَ فَخُذْ بَيْعَتَهُ ، وَ السَّلَامُ .
ترجمه
اما بعد ( از حمد و ثناى الهى ) هنگامى كه نامهء من به تو رسيد معاويه را به حكم نهايى ، دعوت كن و براى يك طرفه شدن كار ، او را به يك نتيجهء جزمى وادار ساز سپس او را ميان جنگى آواره كننده يا تسليمى رسواگر مخير ساز ، اگر جنگ را اختيار كرد به او اعلان جنگ كن و اگر راه صلح و سلامت را پيش گرفت از او بيعت بگير و السلام .
شرح و تفسير در مسير حلّ مشكل از طريق مسالمت آميز
در تواريخ آمده است هنگامى كه امير مؤمنان على عليه السلام به جرير مأموريت داد تا نزد معاويه برود و از او بيعت بگيرد ، و او پيام امام عليه السلام را به معاويه رساند معاويه پيوسته امروز و فردا مىكرد تا جايى كه اصحاب امير مؤمنان او را متهم به همكارى با معاويه كردند و امام عليه السلام دربارهء او فرمود : آنقدر جرير نزد معاويه درنگ كرده است كه يا گنهكار است و يا فريب خورده !
لذا امام عليه السلام نامهء مورد بحث را براى جرير مرقوم فرمود تا بيش از اين معطل نشود و يكى از دو جواب را از معاويه بگيرد يا بيعت كند يا اعلان جنگ دهد امام عليه السلام در اين نامه مىفرمايد :