سپاسگزار و بخشنده است همان كسى كه با فضل خود ما را در سراى جاويدان جاى داد كه نه در آن رنجى به ما مىرسد و نه سستى و درماندگى » . « 1 »
سرانجام در سومين بخش از آثار اين رياضت الهى مىفرمايد : « گامهاى او همراه با آرامش بدنش در جايگاه امن و راحت ثابت مىگردد » ؛ ( و ثبتت رجلاه بطمأنيّنة بدنه في قرار الأمن و الرّاحة ) .
گويا اين همان است كه قرآن مىفرمايد :
« يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي »
« 2 »
آرى ! انسان در مسير قرب الى اللّه هرزمان در معرض وسوسههاى شياطين جنّ و انس است و ترس از گمراهى وجود او را مىلرزاند تا به جايى برسد كه ابرهاى تيره و تار وساوس نفسانى و شيطانى از آسمان روح او كنار رود و برق معرفة اللّه تمام وجودش را روشن سازد و آرامش جاودانى به او دست دهد و مفتخر به خطاب
« فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي »
شود .
امام عليه السّلام در پايان اين سخنبار ديگر براين حقيقت تأكيد مىكند كه : « اينها همه براى آن است كه عقلش را ( در راه حق ) به كار گرفته و پروردگار خويش را راضى ساخته است » ؛ ( بما استعمل قلبه ، و أرضى ربّه ) .
آرى ! اين همان است كه در آيات بالا بدان اشاره شد : «
« ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً »
؛ به سوى پروردگارت بازگرد كه هم تو از او خشنود خواهى بود و هم او از تو خشنود است » .
نكته مقامات سير و سلوك
تعبير سير و سلوك كه در تعبيرات اهل عرفان اسلامى در عصر ما و اعصار
هامش
( 1 ) . فاطر ، آيهء 34 و 35 .
( 2 ) . فجر ، آيات 27 - 30 .