بخش ششم
فتبارك اللّه الّذي يسجد له
« مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً »
، و يعفّر له خدّا و وجها ، و يلقي إليه بالطّاعة سلما و ضعفا ، و يعطي له القياد رهبة و خوفا ! فالطّير مسخّرة لأمره ؛ أحصى عدد الرّيش منها و النّفس ، و أرسى قوائمها على النّدى و اليبس ؛ و قدّر أقواتها ، و أحصى أجناسها . فهذا غراب و هذا عقاب . و هذا حمام و هذا نعام ؛ دعا كلّ طائر باسمه ، و كفل له برزقه .
و أنشأ
« السَّحابَ الثِّقالَ »
فأهطل ديمها ، و عدّد قسمها . فبلّ الأرض بعد جفوفها ، و أخرج نبتها بعد جدوبها .
ترجمه
بزرگ و جاويدان است خداوندى كه همهء آنها كه در آسمانها و زميناند از روى اختيار يا اجبار در برابرش سجده مىكنند و صورت و جبين را براى او بر خاك مىسايند و طوق عبادت او را در سلامت و ضعف به گردن مىنهند و زمام اختيار خويش را از روى ترس و بيم به او مىسپارند . پرندگان مسخّر فرمان اويند ، خداوند شمارهء پرها و نفسهاى آنها را احصا كرده ، پاهاى ( بعضى از ) آنها را براى حركت درون آب و ( گروهى ديگر را براى ) خشكى محكم ساخته . و براى هركدام غذاى مناسب و خاصّى مقدّر فرموده و اصناف آنها را شماره نموده ( و هريك را به شكل خاصّى آفريده است ) اين كلاغ است و آن عقاب ، و اين كبوتر است و آن شترمرغ . هريك را به نامى فراخوانده و روزىاش را بر عهده گرفته است . ابرهاى سنگين ( و پرآب ) ايجاد كرد و بارانهاى پرپشت و پىدرپى از آن فرو