به دورترين افراد ( بنى اميّه ) پيوستيد ! » ( لكنّكم تهتم متاه « 1 » بني إسرائيل . و لعمري ، ليضعّفنّ لكم التّيه من بعدى أضعافا « 2 » بما خلّفتم الحقّ وراء ظهوركم ، و قطعتم الأدنى ، و وصلتم الأبعد ) .
و در پايان اين سخن ، راه نجات را به روى اصحابش مىگشايد و اين نكته را براى آنها گوشزد مىكند كه هيچ زمانى براى بازگشت به سوى حق دير نيست ؛ مىفرمايد : « بدانيد ، اگر از پيشوا و رهبر خود پيروى كنيد شما را به همان راهى مىبرد كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از آن راه رفت ، و از رنجها ( ى بىراهه رفتن ) آسوده خواهيد شد و بار سنگين مشكلات را از گردن خود بر مىداريد » ( و اعلموا أنّكم إن اتّبعتم الدّاعي لكم ، سلك بكم منهاج الرّسول ، و كفيتم مؤونة الإعتساف « 3 » ، و نبذتم الثّقل الفادح « 4 » عن الأعناق ) .
نكته همانند بنى اسرائيل . . .
امام عليه السّلام در عبارت ياد شده جمعى از مسلمانان را كه از راه حق منحرف شدند و سرگردان گشتند ، به قوم بنى اسرائيل تشبيه مىكند كه بر اثر لجاجت و عدم تسليم در برابر فرمان موسى عليه السّلام در خصوص جهاد در برابر غاصبان بيت المقدّس در بيابان « تيه » سرگردان شدند .
هامش
( 1 ) « تهتم » و « متاه » هر دو از مادهء « تيه » است كه در اصل به معناى تكبّر آمده ؛ سپس به معناى گم كردن راه و سرگردان شدن استعمال شده و در جملهء مزبور اشاره به همين است ؛ يعنى شما همچون بنى اسرائيل سرگردان شديد . ( متاه ، مصدر ميمى است ) .
( 2 ) « أضعاف » جمع « ضعف » ( بر وزن فعل ) به معناى دو برابر يا چند برابر است .
( 3 ) « اعتساف » به معناى گمراهى است و از مادهء « عسف » ( بر وزن وصف ) به همين معنا گرفته شده است .
( 4 ) « فادح » به معناى سنگين و شاق و كمرشكن و در اين جا تأكيدى است بر كلمه ثقل كه امام عليه السّلام فرموده است .