خطبهء 166 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام
خطبه در يك نگاه
اين خطبه از سه بخش تشكيل شده است :
در بخش اوّل ، امام عليه السّلام مردم را به احترام متقابل يكديگر تشويق مىكند . به كوچكترها دستور مىدهد از بزرگترها پيروى كنند و به بزرگترها با لطف و مهربانى رفتار نمايند و همچون سنگدلان و ستم پيشگان عصر جاهليّت نباشند .
در بخش دوّم از آيندهء بنى اميّه خبر مىدهد كه بر همه چيز مسلّط مىشوند ؛ چرا كه مسلمين دچار تفرقه شده و از اصل خويش دور ماندهاند . آنها در اقصى نقاط بلاد اسلامى نفوذ مىكنند ؛ ولى چندان نمىگذرد كه آن چه را به دست آوردهاند از دست مىدهند .
هامش
( 1 ) سند خطبه :
اين خطبه را پيش از مرحوم سيّد رضى ، « سليم بن قيس » در كتاب خود آورده و در جلد هشتم كافى نيز بخشهايى از آن نقل شده است . نويسندهء « مصادر نهج البلاغه » بعد از ذكر اين مطلب مىگويد : از روايت كافى و شيخ مفيد در ارشاد بر مىآيد كه اين خطبه و آن چه در خطبهء 86 ( مطابق نسخهء صبحى صالح 88 ) بيان شده يك خطبه بوده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 403 ) .