سخت زندگى ، آلودگى به گناهان است كه در آيات و روايات به طور گسترده پيرامون رابطه اين دو با يكديگر سخن گفته شده است ، حتى از بعضى از روايات استفاده مىشود كدام گناه با كدام نوع از بلا رابطه دارد ، مثلا زنا و بىعفتى ، شرب خمر ، كم فروشى ، ربا خوارى و قطع رحم هر كدام سبب سلب كدام نعمت مىشود . در حديثى مىخوانيم در كتاب على عليه السّلام چنين آمده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هنگامى كه زنا و بىعفتى آشكار گردد مرگ و مير ناگهانى زياد مىشود ، و هنگامى مردم كم فروشى كنند خدا آنها را به قحطى و كمبود نعمتها گرفتار مىكند و هنگامى كه زكات را نپردازند زمين بركات خود را منع مىكند . . . و هنگامى كه قطع رحم كنند ثروتها در دست اشرار قرار مىگيرد ، و هنگامى كه امر به معروف و نهى از منكر ترك شود افراد شرور بر آنها مسلط مىشوند و نيكانشان دعا مىكنند و مستجاب نمىشود « 1 » .
دليل عقل ، نيز اين معنا را تأييد مىكند كه در ميان گناه و قطع نعمتها رابطهاى وجود دارد ؛ زيرا فيض خداوند بر طبق شايستگىها و لياقتهاست ، هنگامى كه انسانها با گناه ، عدم شايستگى خود را اثبات كنند ، قطع فيض الهى از آنها طبيعى است .
اضافه بر اين از آيات قرآن استفاده مىشود كه هدف مهم ديگرى نيز در كار است ، و آن ، بيدار ساختن غافلان و بازگرداندن آنها به درگاه خداست ، تا آن جا كه از بعضى از آيات قرآن استفاده مىشود هر زمان پيامبرى براى هدايت قوم مشرك و گنهكارى فرستاده مىشد ، خداوند براى فراهم ساختن زمينههاى پذيرش دعوت آن پيامبر ، مشكلات و گرفتارىهايى براى آن قوم فراهم
هامش
( 1 ) الكافى ، جلد 2 ، صفحهء 374 ، حديث 2 ( با كمى تلخيص ) .