همرنگ جماعتند و حكومت به دست زورمندان . اين گروه مردم را به سوى دنيا دعوت كردند و مردم اجابت نمودند و دينشان را به حاكمان بخشيدند و اين خسارت دنيا و آخرت است كه خسارتى است آشكار » .
سپس ابوذر زبان به سخن گشود گفت : « من با همهء شما خدا حافظى مىكنم ، پدر و مادرم فداى شما باد كه وقتى شما را مىبينم به ياد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىافتم من در مدينه علاقهاى ندارم تا حتى در آن جا ساكن شوم جز شما ، به خدا سوگند ! من جز رضاى خدا را نمىطلبم و با توكل به خدا وحشتى ندارم خداوند مرا كفايت مىكند بر او توكل كردم و درود خدا بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و آلش باد » « 1 » .
هامش
( 1 ) كافى ، جلد 8 ، صفحهء 206 - 208 با تلخيص . و شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، جلد 8 صفحهء 131 .