نخست : از كوتاهى عمر دنيا و اين كه مردم همچون مهمانى در آن هستند و به سرعت اين مهمانى پايان مىگيرد ، در حالى كه اعمال انسان براى حساب و جزا محفوظ مىماند .
سپس در بخش ديگرى از اين خطبه از گسترش فساد در آن عصر و زمان ، شكوه مىكند .
و در بخش سوّم ، به نيكان و پاكان و صالحان و آزاد مردان و سخاوتمندان و پرهيزگاران پيشين اشاره كرده و با مقايسه آن دو به يكديگر ، به مردم هشدار مىدهد كه خويشتن را اصلاح كنند و فساد را از جامعه بر اندازند .
و در پايان خطبه به مذمّت و نكوهش ريا كارانى مىپردازد ، كه امر به معروف مىكنند و خود اهل آن نيستند و نهى از منكر مىكنند و خود عامل منكراتند .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 376
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٧٦