أتأمرونّي أن أطلب النّصر بالجور فيمن ولّيت عليه ! و اللّه لا أطور به ما سمر سمير ، و ما أمّ نجم في السّماء نجما ! لو كان المال لي لسوّيت بينهم ، فكيف و إنّما المال مال اللّه ! ألا و إنّ إعطاء المال في غير حقّه تبذير و إسراف ، و هو يرفع صاحبه في الدّنيا و يضعه في الآخرة ، و يكرمه في النّاس و يهينه عند اللّه . و لم يضع امرؤ ماله في غير حقّه و لا عند غير أهله إلّا حرمه اللّه شكرهم ، و كان لغيره ودّهم . فإن زلّت به النّعل يوما فاحتاج إلى معونتهم فشرّ خليل و ألأم خدين !
ترجمه
آيا به من پيشنهاد مىكنيد كه براى پيروزى خود ، از جور و ستم در حق كسانى كه بر آنها حكومت مىكنم ، استمداد جويم ؟ به خدا سوگند ! هرگز گرد چنين كارى نمىگردم ، مادام كه شب و روز پشت سر هم مىآيند و ستارگان آسمان در پى هم طلوع و غروب دارند .
اگر اين اموال ، از خودم بود ، به يقين در ميان آنها به طور مساوى تقسيم مىكردم تا چه رسد به اين كه اين اموال ، اموال خداست ( و متعلق به بيت المال مسلمين است ) .
آگاه باشيد ! بخشيدن مال ، در غير موردش ، تبذير و اسراف است ، هر چند ممكن است اين كار در دنيا سبب سر بلندى كسى كه آن را انجام داده بشود ، ولى در آخرت به زمينش مىزند ، اين كار او را ( چند روزى ) در ميان مردم ( دنياپرست ) گرامى مىدارد ، ولى در پيشگاه خدا خوارش مىكند . و هيچ كس مال خويش را در غير مورد استحقاق و نزد غير اهلش قرار نداد ، مگر اين كه :