زره به تن دارند مقدّم داريد . . . » « 1 » .
سپس در ادامهء اين سخن به هفت دستور مهم جنگى اشاره مىفرمايد ؛ دستوراتى كه مىتواند ضايعات را به حدّ اقل برساند و پيروزيها را به حدّ أكثر .
نخست مىفرمايد : « كسانى را كه زره بر تن دارند پيشاپيش ( صفوف ) قرار دهيد و آنها كه زره ندارند پشت سر آنان قرار گيرند » ( فقدّموا الدّارع « 2 » و أخّروا الحاسر « 3 » ) .
بديهى است آنها كه زره بر تن دارند آسيب كمترى از تير و نيزه و شمشير مىبينند و به همين دليل ، سلطهء دشمن بر آنها كمتر خواهد بود و گروه بىزره مىتوانند از پشت سر آنها به حملات خود ادامه دهند .
از اين تعبير ، استفاده مىشود كه گروهى در ميدان جنگ زره نداشتند يا به خاطر كمبودها و مشكلات جامعهء اسلامى و يا به خاطر اين كه پوشيدن زره براى بعضى سخت و سنگين و مانع تحرّك بوده و زره را افراد نيرومندتر مىپوشيدند .
در دوّمين دستور مىفرمايد : « دندانها را روى هم بفشاريد كه اين كار تأثير شمشير را بر سر كمتر مىكند » ( و عضّوا على الأضراس « 4 » . فإنّه أنبى « 5 » للسّيوف عن الهام « 6 » ) .
هامش
( 1 ) كافى ، جلد 5 ، صفحهء 39 ، حديث 4 .
( 2 ) « دارع » به معنى كسى است كه زره پوشيده ، از مادّهء « درع » ( بر وزن فعل ) به معنى زره گرفته شده است .
( 3 ) « حاسر » به معنى كسى است زره ندارد از مادّهء « حسر » ( بر وزن عصر ) به معنى برهنگى گرفته شده است .
( 4 ) « اضراس » جمع « ضرس » ( بر وزن حرص ) گاه به معنى دندان و گاه به معنى خصوص دندانهاى آسيابى يا دندان عقل آمده است .
( 5 ) « انبى » از مادّهء « نبو » ( بر وزن عفو ) به معنى كارگر نشدن و پيشرفت نكردن است .
( 6 ) « هام » جمع « هامه » ( بر وزن قامه ) به معنى سر انسان يا سر هر موجود ذى روحى است .