بخش اوّل
هذا جزاء من ترك العقدة ! أما و اللّه لو أنّي حين أمرتكم به حملتكم على المكروه الّذي يجعل اللّه فيه خيرا ، فإن استقمتم هديتكم و إن اعوججتم قومتكم ، و إن أبيتم تداركتكم ، لكانت الوثقى ، و لكن به من و إلى من ؟ أريد أن أداوي بكم و أنتم دائي ، كناقش الشّوكة بالشّوكة ، و هو يعلم أنّ ضلعها معها ! اللّهمّ قد ملّت أطبّاء هذا الدّاء الدّويّ ، و كلّت النّزعة بأشطان الرّكيّ !
ترجمه
اين ( گرفتارى ناشى از حكميّت كه دامان شما را گرفته ) ، كيفر كسى است كه « رأى صواب و پيمان اطاعت » را رها سازد . به خدا سوگند ! اگر هنگامى كه من شما را دستور به قبول حكميّت ( از روى ناچارى ) دادم ( به جاى آن ) شما را وادار ( به ادامهء جهاد ) مىكردم - كارى كه خوشايندتان نبود ، ولى خدا خير فراوانى در آن قرار مىداد - و در اين حال اگر شما در مسير حق گام برمىداشتيد هدايتتان مىكردم ، و اگر منحرف مىشديد شما را به راه ، باز مىگرداندم ، اگر گروهى از شما خوددارى مىكردند كسان ديگرى را به جاى آنها مىگماردم ، اين كار صحيح و اساسى بود ، ولى ( افسوس كه تسليم فرمان من نبوديد ) ، من با كمك چه كسى مىجنگيدم ؟ و به كه اعتماد مىكردم ؟ من مىخواهم به وسيلهء شما دردم را درمان كنم در حالى كه شما خود درد من هستيد . من در اين حال به كسى مىمانم ، كه مىخواهد خار را به وسيلهء خار ، بيرون بياورد با اين كه مىداند خار همچون خار است .