و قابل قبولى برخوردار بودند ، مىفرمايد : « ما اصبح بالكوفة احد إلّا ناعما ، إنّ ادناهم منزلة ليأكل البّر و يجلس في الظّلّ و يشرب من ماء الفرات ؛ تمام مردم كوفه داراى زندگى مرفهى هستند ، كمترين آنها از گندم استفاده مىكند ( توجه داشته باشيد نان جو خوراك فقيران بود ) و خانه و سر پناهى دارد و از آب آشاميدنى گوارايى ( آب فرات ) استفاده مىكند » « 1 » .
هامش
( 1 ) همان مدرك جلد 40 ، صفحهء 327 .