بسپارند و آرامش كاذبى از اين طريق به دست آورند . آرامشى كه همچون آرامش پرندهاى است كه سر خود را در برف فرو كرده تا صيّاد را نبيند ، غافل از اين كه صيّاد او را مىبيند و به زودى گلوى او را مىفشارد .
امام امير مؤمنان على عليه السّلام براى از ميان بردن اين غفلت و فراموشى مرگبار ، در جاى جاى خطبههاى نهج البلاغه هشدارهاى عجيبى مىدهد و از طرق مختلف افكار خفته را بيدار مىسازد .
گاه مىفرمايد : دنيا دار فناء و عناء و غير و عبر است ( سراى نيستى و رنج و دگرگونى و عبرتهاست ) .
گاه آميخته بودن زندگى دنيا را با انواع مشكلات يادآور مىشود .
گاه نزديكى فاصله مرگ و زندگى را به خاطر مىآورد .
گاه به اين حقيقت ، توجه مىدهد كه ساعات عمر بازگشتى ندارد در حالى كه مواهب مادى ديگر همه قابل جبران است و به راستى اگر انسان حدّ اقل هفتهاى يك بار مرورى بر بعضى از اين خطبهها كند هرگز گرفتار آن غفلت مرگبار نمىشود .
3 - چگونه در مواهب دنيا سعادت آخرت را بجوييم ؟
گاه انسان دنيا را براى اشباع هوا و هوسها ، برترىجويى ، و استثمار و استعمار ديگران مىطلبد .
و گاه آن را براى رفاه در حدّ معقول .
و گاه آن را براى فراهم آوردن امكانات جهت خدمت به ديگران .
و گاه آن را تقويت پايههاى اقتصاد جامعه اسلامى و مجد و عظمت و سربلندى آن و نفى هر گونه وابستگى به ديگران و دريوزگى از آنان .