نخست ، به حمد و ثناى الهى و بيان اوصاف جلال و جمال او مىپردازد تا ضمن رعايت ادب در سخن ، دلها را به نور نام خدا ، روشن و براى شنيدن اندرزها آماده سازد .
در بخش دوّم ، دعوت به تقواى الهى مىكند ، تقوايى كه سرمايهء اصلى انسان در زندگى مادّى و معنوى اوست .
در سومين بخش ، سخن از نكوهش دنياست ، تا انى مانع بزرگ كه بر سر راه تقوا قرار دارد ، از اين طريق بر طرف گردد .
در چهارمين بخش ، سخن از معاد و عرصهء محشر و صحنههاى هولانگيز قيامت است ، تا دلها براى پذيرش نصايح الهى آمادهتر گردد .
از آنجا كه شناخت هويّت انسان به اين امر كمك مىكند در پنجمين بخش ، به اين معنا پرداخته و آغاز و انجام زندگى بشر را شرح مىدهد .
در ششمين بخش ، باز به مسألهء تقوا برمىگردد و اهميّت آن را يادآور مىشود .
از آنجا كه توجّه به نعمتهاى الهى انسان را به سوى معرفة اللّه و شكر نعمت و اطاعت از او وا مىدارد . در هفتمين بخش ، به قسمت مهمّى از اين نعمتها كه سر تا پاى انسان را فراگرفته ، اشاره مىكند .
در هشتمين بخش ، به مواعظى مىپردازد كه دلها را بيدار و عقلها را هوشيار مىكند .
در نهمين بخش ، براى سومين بار به مسألهء تقوا بازمىگردد و با تعبيرات جديدى اهميّت اين زاد و توشهء بزرگ سفر آخرت را شرح مىدهد .
در دهمين بخش ، تاريخچهء فشرده و تكان دهندهاى پيرامون آفرينش انسان از آغاز جنين تا لحظهء مرگ و حتّى پس از آن بيان مىدارد .
در يازدهمين بخش ، هشدار مىدهد كه بعد از مرگ نه راه بازگشتى وجود دارد و نه امكان تدارك آنچه از دست رفته است !
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 331
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٣١