خطبهء 78 « 1 » و من دعاء له عليه السّلام من كلمات كان عليه السّلام يدعو بها
از كلماتى است كه امام عليه السّلام با آن به درگاه خداوند دعا مىكرد ( و سرمشق مهمّى براى مردم در آن نهفته است ) .
خطبه در يك نگاه
اين سخن مشتمل بر چهار دعاى بسيار پرمعنا و آموزنده از اميرمؤمنان على عليه السّلام است ، كه از قراين به دست مىآيد امام عليه السّلام كرارا آن را تلاوت مىفرمود و با خداى خود ، با اين جملهها راز و نياز مىكرد .
درست است كه امام عليه السّلام معصوم است و هرگز گناهى از او سر نمىزند ، خواه پنهانى باشد يا آشكار ، در دل باشد يا در برون ، با زبان باشد يا با اشارههاى چشم ، ولى با توجّه به مقام بسيار والايى كه در پيشگاه خدا دارد ، از كمترين ترك اولىها وحشت دارد و پيوسته با اين كلمات از خداوند رحمت مىطلبد . به علاوه اين
هامش
( 1 ) سند خطبه : تنها سندى كه براى اين دعا ، به دست آمده چيزى است كه « جاحظ » قبل از « سيّد رضى » در كتاب « المائة المختارة » آورده است و آن هم تنها مربوط به جملههاى آخر اين دعا است ( اللّهمّ اغفرلي رمزات الألحاظ . . . ) .