بگيرند و در اين راه ، به يقين پيروز مىشوند ، چرا كه غاصبان حتّى براى حفظ موقعيت خود حاضر به ايثار نيستند ، در حالى كه مستضعفان و ستمديدگان هر بهايى را براى احقاق حقّ خويش مىپردازند .
درست است كه در دنياى امروز شعارهايى در زمينهء حقوق بشر و باز گرداندن حقّ محرومان به آنها داده مىشود ، ولى تجربه نشان داده كه اين شعارها دامى است براى همان قشر محروم و مستضعف و فريب و نيرنگى است براى اغفال آنها و در نتيجه غصب حقوق آنان . بنا بر اين ، اين اصل كه « حقّ را بايد گرفت » هم در گذشته صادق بوده و هم امروز و هم فردا و فرداها .
آرى ، مؤمنان پاكدل و سربلند دست روى دست نمىگذارند تا زورمندان بىرحم تمام سرمايهها و افتخارات آنها را بر باد دهند . نزد آنان تن به شمشير دادن بر تسليم ذليلانه در برابر زورمندان غاصب ترجيح دارد .
اين همان درسى است كه امام حسين عليه السّلام در ميدان نينوا در روز عاشورا به جهانيان آموخت و در جملههاى تاريخى و ماندگارش فرمود : « ألا ! و إنّ الدّعي بن الدّعي قد تركني بين السلّة و الذلّة ! و هيهات له ذلك ! هيهات منّى الذلّة ! ابى اللّه ذلك لنا و رسوله و المؤمنون و حدود طهرت و حجور طابت ، أن نؤثر طاعة اللّئام على مصارع الكرام » ، « آگاه باشيد ! مرد آلوده ، فرزند آلوده ، مرا در ميان شمشير و ذلّت مخيّر ساخته است . هيهات كه من ذلّت را بپذيرم و او به مقصد خويش برسد ! خداوند و رسولش و مؤمنان و نياكان پاك دامن و مادران پاكيزه ، از اين ابا دارند كه اطاعت لئيمان را بر قربانگاه بزرگواران ترجيح دهيم » . « 1 » اين كه آيات قرآن كرارا مؤمنان را به صبر و استقامت دعوت مىكند ، در واقع براى همين است . در آيهء 214 بقره مىخوانيم :
«
« أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ »
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، جلد 45 ، صفحهء 83 .