عديدهاى به شرح ذيل بر سرنشين همراه راننده وارد شده است :
1 - شكستگى مهرهء هفتم گردن ، و مهرهء چهارم سينه ، كه منجر به قطع نخاع كامل شده است ( ضايعه دائم ) .
2 - فلج كامل و دائمى هر دو اندام تحتانى ( پاى راست و چپ ) .
3 - عدم كنترل دائم ادرار ( سلس دائمى بول ) .
4 - عدم كنترل مدفوع .
5 - عدم توانايى مقاربت به طور كامل .
6 - فلج اندامهاى فوقانى ( دست راست و چپ ، ) حدود هشتاد درصد .
7 - بروز زخم « بستر » به علّت عدم توانايى حركت و خوابيدن طولانى مدّت در بستر .
8 - بروز عفونتهاى مكرّر ادرارى و كليوى كه قابل عود مجدّد مىباشد .
9 - تكرار زخم بستر و عفونتهاى كليوى و ادرارى و عوارض روانى ناشى از بسترى شدن طولانى . ضمناً طبق نظر كارشناسان ، رانندهء خودرو را در اثر سرعت غير مطمئن و خستگى ، مقصّر شناخته شده است . اكنون با توجّه به موارد فوق الذّكر لطفاً بفرماييد :
1 - آيا بروز زخم كه در اثر بسترى شدن در بيمارستان و عدم توانايى حركت و خوابيدن طولانى حادث شده ، ارش جداى از ديات معيّن شرعى دارد ، يا چون اثر همان بيمارىهاى اصلى است ، ارش مجزّا ندارد ؟
جواب : ظاهراً ارش جداگانهاى ندارد .
2 - آيا عفونتهاى ادرارى و كليوى كه به صورت مكرّر در اثر صدمات وارده بوجود مىآيد ، داراى ارش جدايى است ؟
جواب : در صورتى كه نتيجهء سرايت صدمات مذكور باشد ، ارش جداگانهاى دارد .
3 - در فرضى كه ضربهء واحد در حادثهء مذكور ، باعث عدم كنترل ادرار و مدفوع به صورت دائمى شده ، آيا هر كدام ديه و ارش جدايى دارد ؟
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 470
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٧٠