بيمار برائت بگيرد .
سؤال 1719 - غالباً و بويژه در درمانگاههاى دولتى به بيماران توصيه مىشود كه فلان دندان قابل معالجه مىباشد و همه اصرار بر نكشيدن آن مىنمايند ؛ آيا كشيدن دندان در اين حالت براى پزشك ضمانت دارد ؟ اگر به خاطر وضع اقتصادى يا عدم بينش فرهنگى انجام شود ، ضمان شرعى دارد ؟
جواب : در صورتى كه دندان خراب است و بعضى به علل مختلف ترجيح مىدهند آن را بكشند و طبيب توجيه لازم را نموده ، ولى بيمار اصرار در كشيدن آن دارد اشكالى ندارد .
سؤال 1720 - اگر تزريق آمپول منجر به عارضه ، يا فوت شود ، آيا تزريقكننده در موارد ذيل ضامن است ؟
الف ) اشتباه در تجويز پزشك باشد .
ب ) تزريقكننده مجوّز بهدارى دارد ؛ امّا قواعد تزريقات را رعايت نكرده باشد .
ج ) تزريقكننده مجوّز بهدارى دارد ، و قواعد تزريقات را نيز رعايت كرده باشد .
د ) تزريقكننده مجوز بهدارى ندارد .
جواب : در مورد اوّل پزشك ضامن است . در مورد دوّم تزريقكننده ضامن است . در مورد سوّم چنانچه مرگ يا عارضه ناشى از خطاى تزريقكننده باشد ضامن است ؛ مگر اين كه قبلًا بطور خصوصى يا بطور عام از بيماران خود برائت گرفته باشد و اگر به خاطر عيب و علّت غير عادى در بيمار بوده ، ضامن نيست . و در مورد چهارم تزريقكننده ضامن است .
سؤال 1721 - اگر خون گرفتن منجر به عارضه گردد ، چه حكمى بر آن مترتّب است ؟
جواب : مانند مسأله سابق است .
سؤال 1722 - با توجّه به اين كه تجويز دارو ( به استثناى داروهاى بدون نسخه ) به عهده پزشك است نه داروساز ، اگر بيمارى به حال اضطرار به داروساز مراجعه كند و
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 596
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٩٦