خود ، كوتاهى و سهلانگارى نكرده باشد ضامن نيست .
سؤال 1717 - چنانچه پزشك معالج ، عمداً يا سهواً در مداواى بيمار يا مجروحى كه مسئوليّت درمان وى را پذيرفته است ، كوتاهى ورزد و در نتيجه آن شخص در اثر سرايت بيمارى و يا جرح سابق ، صدمه ديده و يا تلف شود ، آيا طبيب مسئوليّت خواهد داشت ؟
جواب : در صورتى كه مريض در شرايط خطرناكى باشد و اولياى مريض او را به طبيب بسپارند كه از او مراقبت كند و طرفين يا خصوص طبيب بداند كه اگر از بيمار غفلت كند ، خطرى بيمار را تهديد مىكند ، چنانچه طبيب اين مسئوليّت را پذيرفته باشد ، و از انجام وظيفه تخلّف نمايد ، در برابر نتيجه آن مسئول است و اگر عمداً و به قصد زيان رساندن به مريض اين كار را كرده باشد ، قتل عمد ، يا جرح عمد محسوب مىشود و در غير اين صورت ، شبه عمد است .
سؤال 1718 - معالجات دندانپزشكى ممكن است با شكست يا كوتاهى عمر دندان همراه شود ، لطفاً بفرماييد :
الف ) اگر دندانپزشك سعى كافى و دقّت لازم را نموده باشد ، ولى در حين معالجه ضررهايى به دندان و دهان برسد ، چه حكمى دارد ؟
جواب : هرگاه اين گونه ضررها طبيعى باشد و معمولًا در غالب موارد رخ مىدهد ، ضامن نيست ، در غير اين صورت اگر از مريض برائت نگرفته باشد ، ضامن است .
ب ) اگر بعد از معالجه ، با وجود دقّت كافى در معالجه ، عوارضى براى بيمار به وجود آيد چطور ؟
جواب : مانند مسأله سابق است .
ج ) در هر حال آيا اتمام حجّت با بيمار قبل از معالجه لازم است ؟
جواب : براى اين كه مشكلى براى طبيب پيش نيايد ، بهتر است كه در هر حال از
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 595
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٩٥