مرا از احرام خارج نماييد » ، طواف و نماز و سعى را به نيابت او انجام داده و ابلاغ كردم تا او تقصير نموده سپس طواف نساء و نماز آن را به نيابت او انجام دادم و او را به ايران فرستادند . متأسّفانه در اواخر ماه ذيحجّه از دنيا رفت ، بعداً در باب محصور به مسأله ديگرى برخورد كردم مبنى بر اين كه : « محصور بايد براى قربانى در منى نايب بگيرد » در رابطه با اين واقعه جواب مسائل ذيل را مرقوم فرماييد :
الف ) با توجّه به اين كه اگر كسى بعد از احرام و دخول حرم از دنيا برود ، حجّ او مجزى است ، آيا اين حكم فرد مذكور را ، با اين كه در غير حرم با چند روز فاصله از دنيا رفته ، شامل مىشود ؟
جواب : اين حكم شامل چنين شخصى نمىشود .
ب ) بر فرض عدم شمول ، با توجّه به شك در صحّت احرام او ، آيا مىتوان حكم به عدم محرم شدن او نمود ؟
جواب : اين مقدار براى اثبات احرام كافى نيست ، بنابراين نمىتوانيد او را محرم حساب كنيد .
ج ) در اين فرض آيا طواف نساء بر او واجب بوده است ؟
جواب : انجام طواف نساء در اين مورد موافق احتياط است ، و عمل نايب در فرض مسأله كافى است .
د ) بر فرض وجوب ، آيا طواف نسائى كه به نيابت او ، در ضمن عمره مفرده ، انجام شده كفايت مىكند ؟
جواب : ظاهر اين است كه كفايت مىكند .
ه - ) بر فرض حكم به صحّت احرام او ، آيا اعمال انجام شده مجزى است ، يا اين كه لازم است در سال آينده به نيابت او در منى قربانى نمايند ؟
جواب : قربانى لازم نيست .
و ) در صورتى كه قبلًا حج در ذمّه او مستقر شده باشد ، آيا ورثه آن مرحوم ، وظيفهاى دارند ؟
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 209
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٠٩