چو بتوان شد دواى دردمندان * نشايد گشت درد مستمندان
به رنج مردم از خورسند گردى * به زنجير ستم پابند گردى
و اگر خوشنودى از آسايش خلق * تو را آسيب دوران نفشُرَد حلق
ز من بنيوش و جاى بد ، نكوئى * به كار خلق كن گر پاك خوئى
* * *
اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — صفحة 592
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٩٢