آن زاهد باش و براى آن كار مكن ( هدف را آخرت قرار بده ! ) « 1 » » آرى به فرموده مولى على ( عليه السلام ) هر كس همت خود را براى آخرت قرار داد ، به
آرزوى خود رسيد « مَنْ جعل كلّ همّه لَاخرته ظفر بالمأمول » و هر كس براى دنيا و به قصد دنيا فعاليت كرد دچار خسارت شد . « 2 »
مرحوم الهى ، در ذيل « نفسه منه فى عناء و الناس منه فى راحة » چنين گويد :
به خلق آسايش آرد خويش را رنج * كه جويد در خراب خويشتن گنج
تو نيز ايجان چو مردان وفا كيش * جهان را نوش باش و خويش را نيش
( الهى ) جهد كن تا مىتوانى * كه مردم را به آسايش رسانى
و در ذيل « اتعب نفسه لاخرته » گويد :
كشد رنج سفر آن جان آگاه * كه يابد ملك جاويدان در اين راه
تن آسائى رها كرد آن دل آزاد * كه آسايد در اقليم روان شاد
فرو ماندن به چاه تنپرستى * روان را جاودان دارد به پستى
* * *
دو روزى رنج بر دَرِ دانش و دين * پرستش كن وصال دوست بگزين
سفرگاهيست گيتى ، باش هشيار * كز اينجا رفت بايد تا بَر يار
ترا رنج سفرگر باشدت هوش * به منزل چون رسى گردد فراموش
نماند رنج و ماند شادمانى * در آن دولتسراى جاودانى
و در ذيل « و اراح الناس من نفسه » گويد :
ز رنج آرد به راحت مردمان را * نشاند فتنه دور زمان را
همه راحت بود بر خلق بىرنج * وجودش خلق را شاديست چون گنج
بكوش اى جان كه بر بيگانه و خويش * وجودت نوش شايد بود نِى نيش
هامش
( 1 ) . غررالحكم ( ميزان الحكمه ، جلد 1 ، بحث آخرت ، صفحات 31 تا 40 ) .
( 2 ) . غررالحكم ( ميزان الحكمه ، جلد 1 ، بحث آخرت ، صفحات 31 تا 40 ) . .