است » . « 1 »
در روايتى از رسول اكرم ( صلى الله عليه و آله ) آمده :
« كلُّ عِلم وَ بالٌ على صاحِبه الّا من عمل به » :
« هر علمى موجب وخامت و بدعاقبتى صاحبش است مگر اين كه به آن عمل كند » . « 2 »
( الْمَرعَى الوَبيل ) را گفتهاند مزرعه و چراگاهى است كه آفت زده باشد ، هر علمى نيز مثل مزرعه آفت زدهاى است كه چراگاه شيطان است مگر اينكه صاحب آن به آن عمل كند ، و گويا عمل ، عامل پيشگيرى از آفت اين مزرعه است .
4 - موجب عقوبت سنگين است كه بدترين آن خارج شدن حلاوت ياد و ذكر خدا از قلب است - در روايتى آمده است كه
خداوند تبارك و تعالى به حضرت داود ( عليه السلام ) وحى رساند كه :
« انّ اهوَنَ ما انَا صانِعٌ بِعالِم غير عامل بِعِلمِه اشَدُّ مِنْ سَبْعين عقوبةً انْ اخرِجَ مِنْ قَلبِه حلاوةَ ذِكرى » :
« همانا سبكترين و خفيفترين كارى كه با عالم غير عامل به عملش مىكنم ، شديدتر از هفتاد عقوبت است ، و آن اين است كه شيرينى ذكر خود را از قلب او خارج مىكنم » . « 3 »
در روايتى از امام صادق ( عليه السلام ) آمده كه مفضّل از حضرت پرسيد :
« بِمَ يُعَرفُ الناجى ؟ فقال : مَنْ كانَ فِعلُهُ لِقَوله مُوافِقاً فهو ناج وَ مَن لم يَكُن فِعْلُهُ لَقَولهِ موافِقاً فانّما ذلك مُستَودَعٌ » :
« به چه چيزى رستگار و ناجى شناخته مىشود ؟ فرمود : كسى كه فعلش با قولش موافق باشد ، او رستگار است ، و كسى كه فعلش موافق قولش نباشد ، او كسى است كه علم و ايمان چند روزى به او به وديعت داده شده ، و سپس از او به كوچكترين امتحانى سلب مىشود » . « 4 »
انسانى كه علم و ايمان در وجودش مستقر نشده ، بلكه مستودع است ، راه
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، جلد 2 ، صفحه 32 ، ميزان الحكمه ، همان صفحه .
( 2 ) . بحار الانوار ، جلد 2 ، صفحه 38 - ميزان الحكمه ، جلد 6 ، صفحه 508 .
( 3 ) . بحار الانوار ، جلد 2 ، صفحه 32 .
( 4 ) . بحار الانوار ، جلد 2 ، صفحه 26 . .