متن خطبهء فدكيه
الْحَمْدُ للَّهِ عَلى ما انْعَمَ وَلَهُ الشُّكْرُ عَلى
خدا را بر نعمتهايش سپاس مىگويم ، و بر توفيقاتش شكر
ما الْهَمَ وَالثَّناءُ بِما قَدَّمَ ، مِنْ عُمُومِ نِعَمٍ
مىكنم ، و بر مواهبى كه ارزانى داشته ، ثنا مىخوانم . بر نعمتهاى گستردهاى
ابْتَدَأها ، وَسُبُوغِ « 1 » آلاءٍ « 2 » اسْداها « 3 » ، وَتَمامِ
كه از آغاز به ما داده و بر مواهب بىحسابى كه به ما احسان فرموده . و بر عطاياى
مِنَنٍ « 4 » والاها ! جَمَّ « 5 » عَنِ الْاحْصاءِ عَدَدُها ،
پى در پى كه همواره ما را مشمول آن ساخته . نعمتهايى كه از شماره و احصا بيرون است .
هامش
( 1 ) . وسيع و فراخ در محاورات فصيح مىگويند : « ذرع سابغ » ؛ زره رسا ، نه دراز و نه كوتاه .
( 2 ) . جمع « الى » نعمت .
( 3 ) . « إسداء » : عطا ، بخشيدن .
( 4 ) . جمع « منت » ، نعمتهاى گرانقدر .
( 5 ) . زياد .