مِنَ اللَّهِ تَعالى بِمائِلِ [ بِمَآلِ ] « 1 » الْأُمُورِ ،
صورت گرفت كه خداوند از آينده آگاه بود ،
وَاحاطَةً بِحَوادِثِ الدُّهُورِ « 2 » ، وَمَعْرِفَةً
و به حوادث جهان احاطه داشت ،
بِمَواقِعِ الْمَقْدُورِ . ابْتَعَثَهُ اللَّهُ اتْماماً لِامْرِهِ
و مقدرات را به خوبى مىدانست . او را مبعوث كرد تا فرمانش را تكميل كند ،
وَعَزِيمَةً عَلى امْضاءِ حُكْمِهِ وَانْفاذاً
و حكمش را اجرا نمايد ، و مقدرات حتمىاش
لِمَقادِيرِ حَتْمِهِ . فَرَأَى الْأُمَمَ فُرَّقاً « 3 » فِي
را نفوذ بخشد . هنگامى كه مبعوث شد ، امّتها را مشاهده كرد كه مذاهب پراكندهاى را
ادْيانِها ، عُكَّفاً « 4 » عَلى نِيرانِها ، [ وَ ] عابِدَةً
برگزيدهاند : گروهى بر گرد آتش طواف مىكنند ، و گروهى در برابر بتها سر تعظيم
هامش
( 1 ) . جمع « مآل » ، عاقبت و آخر كار .
( 2 ) . جمع « دهر » روزگاران دراز .
( 3 ) . « فرق » : جمع فرقه ، گروهها .
( 4 ) . جمع « عاكف » ، ملازمان .