آنها بوده ، هر چند بر شخص پيامبر صلى الله عليه و آله نازل مىگرديد .
در آيهء بعد به يكى ديگر از برنامههاى منافقان اشاره كرده ، مىگويد : « اگر از آنها بپرسى كه چرا چنين سخن نادرستى را گفتهاند و يا چنين كار خلافى را انجام دادهاند ، مىگويند : ما مزاح و شوخى مىكرديم و در واقع قصد و غرضى نداشتيم ( وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ) ! »
در واقع اين راه فرار عجيبى بود كه توطئهها را مىچيدند ، و سمپاشيها را مىكردند ، به اين قصد كه اگر رازشان آشكار نشد و هدف شومشان تحقّق يافت ، به مقصود جدّى خود رسيده باشند ، امّا اگر پردهها كنار رفت و رازشان فاش شد ، خود را در زير نقاب « مزاح و شوخى » پنهان سازند ، و با اين عذر و بهانه از مجازات پيامبر صلى الله عليه و آله و مردم فرار كنند .
منافقان امروز و منافقان هر زمان كه برنامههاى يكنواختى دارند از اين روش بهره برادرى فراوان مىكنند ؛ حتّى گاه مىشود جدّىترين مطالب را در لباس مزاحها و شوخىهاى ساده مطرح كنند ، اگر به هدفشان رسيدند چه بهتر ، و گرنه با عنوان كردن شوخى و مزاح از چنگال مجازات فرار مىكنند .
امّا قرآن با تعبيرى قاطع و كوبنده ، به آنها پاسخ مىگويد ، و به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مىدهد كه « به آنها بگو : آيا خدا ، و آيات او ، و رسولش ، را مسخره مىكنيد و به شوخى مىگيريد ( قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ ) ! »
يعنى آيا با همه چيز مىتوان شوخى كرد ، حتّى با خدا و پيامبر و آيات قرآن !
آيا اين امور كه از جدّىترين مسائل هستند ، شوخى پذيرند !
آيا مسالهء رم دادن شتر ، و سقوط پيامبر صلى الله عليه و آله از آن گردنه خطرناك ، چيزى است كه بتوان زير نقاب شوخى آن را پوشاند ! و يا استهزا و مسخره كردن آيات الهى ، و اخبار پيامبر صلى الله عليه و آله از پيروزيهاى آينده ، مطلبى است كه به بازى گرفته شود ! همهء اينها گواهى مىدهد كه آنان اهداف خطرناكى داشتند كه در زير اين پوششها قرار مىدادند .
چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه ( فارسى ) — صفحة 77
مساهمون: ج فرازمند
ص٧٧