بهنام خداوند گستردهمهر مهربان
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است خدا را تسبيح مىگويند و او را به پاكى و پيراستگى از هرعيب و نقصى ياد مىكنند . فرمانروايى جهان هستى از آن اوست و ستايش نيز همه از آن اوست و او بر هركارى تواناست . ( 1 )
اوست آنكه شما را آفريد ، پس شما دو گروه شديد ، گروهى از شما كافر و گروهى از شما مؤمنند ، و خدا به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 2 )
آسمانها و زمين را به حق ( براى هدفى پايدار ) آفريد و به شما صورت بخشيد و اندام و قواى شما را متناسب با هدف آفرينش نيكو بياراست ، و بازگشت همگان به سوى اوست . ( 3 )
از آنچه در آسمانها و زمين است ( از جمله اجزاى پراكندهء مردگان ) باخبر است ، و آنچه را پنهان مىداريد و آنچه را آشكار مىسازيد همه را مىداند ، و خدا به رازهاى نهفته در سينهها به خوبى داناست . ( 4 )
آيا خبر كسانى كه پيش از اين كفر ورزيدند و وزر و و بال كارشان را در همين جهان چشيدند به شما مشركان ، نرسيده است ؟ آنان در آخرت نيز عذابى دردناك خواهند داشت . ( 5 )
اين فرجام شوم بدانسبب بود كه پيامبرانشان با دليلهايى روشن به سويشان مىآمدند ولى آنان مىگفتند : آيا آدميانى كه هيچ امتيازى بر ما ندارند ما را هدايت مىكنند ؟ پس كافر شدند و روى برتافتند و گمان كردند كه خدا به وجودشان نيازمند است و آنان را هلاك نمىكند ، در صورتى كه خدا از آنان بىنياز بود ، و خدا از همهچيز بىنياز است و بر كارهايش كه همه زيباست ستايش مىشود . ( 6 )
كسانى كه كافر شدند ، پنداشتند كه هرگز از گورها برانگيخته نمىشوند . بگو : چرا ، به پروردگارم سوگند كه قطعا برانگيخته خواهيد شد ، سپس شما را به حقيقت و پىآمدهاى ناگوار آنچه كردهايد آگاه خواهند ساخت ، و اين بر خدا آسان است . ( 7 )
پس به خدا و فرستادهاش محمّد و به قرآن روشنىبخش كه ما آن را فروفرستادهايم ايمان بياوريد ، و خدا به آنچه مىكنيد آگاه است و شما را به آن سزا مىدهد . ( 8 )
در روزى برانگيخته مىشويد كه خدا شما را در آن روز كه روز جمع شدن همگان است ، براى داورى گرد مىآورد . آن روز روز آشكار شدن زيانها و نيرنگهايى است كه مردمان به يكديگر زدهاند .
و هركس به خدا ايمان بياورد و كارى شايسته كند ، خدا بدىهاى او را از او مىزدايد و او را به بوستانهاى پردرخت كه نهرها از زير آنها روان است درمىآورد ، در حالىكه براى هميشه در آن جاودانهاند . اين است سعادت بزرگ . ( 9 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 556
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٥٥٦