و به انسان دربارهء پدر و مادرش سفارش كرديم كه به آنها بهويژه به مادرش نيكى كند . مادرش او را با رنج و مشقت باردارى كرد و با رنج و مشقت او را بزاد ؛ و مدت باردارى او تا از شير گرفتنش سى ماه شد ، تا چون برومند گشت و به چهل سالگى رسيد ، گفت : پروردگارا ، در دلم جوششى پديد آور و مرا برانگيز تا نعمتى را كه بر من و بر پدر و مادرم ارزانى داشتهاى سپاس گويم و در من شورى بهپا كن تا كار شايستهاى كه تو مىپسندى انجام دهم ، و در ميان نسل من صلاح و شايستگى مقرّر دار تا براى من نسلى نيكو باشند ، زيرا من به سوى تو بازگشتهام و از كسانى هستم كه تسليم فرمان تواند . ( 15 )
اينان كسانىاند كه بهترين كارهايى را كه كردهاند ( واجبات و مستحباتى كه انجام دادهاند ) از آنان مىپذيريم و در جمع ديگر بهشتيانى كه آنان را بخشودهايم از گناهانشان مىگذريم .
آرى ، خداوند آن وعدهء راستى را كه همواره به آنان داده مىشد ، اينگونه وفا مىكند . ( 16 )
و آنكس كه به پدر و مادر خود ، آنگاه كه او را به پذيرش رستاخيز فراخواندند ، گفت : اف بر شما ، آيا به من وعده مىدهيد كه براى حسابرسى زنده و از خاك بيرون آورده مىشوم و حال آنكه امّتهايى كه پيش از من زيستند و درگذشتند هيچيك از آنها زنده نشدند ؟ ! و پدر و مادرش از خدا يارى مىجويند كه فرزندشان را به ايمان متمايل سازد ، و به وى مىگويند : واى بر تو ! به خدا و رسولش ايمان بياور كه وعدهء خدا حق است و رستاخيز خواهد آمد . و او در پاسخ مىگويد : اين جز افسانههايى كه مردمان نخستين بافتهاند چيزى نيست . ( 17 )
اينان كسانىاند كه آن سخن ( وعدهء عذاب ) دربارهء آنان به حقيقت پيوست ، در حالىكه در ميان امّتهايى از جنّيان و آدميان هستند كه پيش از آنان درگذشتند . قطعا اينان زيانكارند . ( 18 )
و براى هريك از اين دو طايفه ( مؤمنان نيكوكار و كافران تبهكار ) مراتبى است كه از آنچه به جاى آوردهاند برخاسته است ؛ اين براى آن است كه خداوند آنچه را كه بايد انجام شود انجام دهد و سزاى اعمالشان را به تمام و كمال به آنان بدهد ، و به آنان ستم نمىشود . ( 19 )
و روزى كه كافران بر آتش عرضه شوند ، به آنان گفته مىشود : چيزهايى را كه خوش مىداشتيد و براى شما لذّتبخش بود در زندگانى دنيايتان مصرف كرديد و از آنها بهره برديد ، اينك براى شما چيزى كه از آن لذّت بريد باقى نمانده است ؛ پس امروز به سزاى اينكه در زمين به ناروا تكبّر مىكرديد و از حق روى برمىتافتيد ، و نيز به سزاى اينكه از فرمان خدا خارج مىشديد ، به عذابى كه همراه با خفّت و خوارى است كيفر مىشويد . ( 20 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 504
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٥٠٤