و همان كسى كه از آسمان آبى به اندازه فروفرستاد ، و به وسيلهء آن سرزمينى را كه مرده بود با رويش گياهان زنده ساختيم . شما نيز اينگونه زنده از گورها بيرون آورده مىشويد . ( 11 )
و همان كسى كه انواع موجودات را آفريد ، و براى شما كشتىها و شترانى كه بر آنها سوار مىشويد پديد آورد ، ( 12 )
تا بر پشت آنها قرار گيريد ، سپس نعمت پروردگارتان را - آنگاه كه بر مركبها نشستيد - ياد كنيد و بگوييد : پاك و منزّه مىدانيم كسى را كه اين مركب را به تسخير ما درآورد و گرنه ما را يارى آن نبود كه اين را در اختيار خويش گيريم . ( 13 )
و قطعا ما به سوى پروردگارمان باز خواهيم گشت . ( 14 )
مشركان خداى يكتا را وجودى مركّب انگاشتند آنگاه كه با قائل شدن فرزند براى او ، بعضى از بندگانش را جزئى براى او قرار دادند . به راستى كه انسان بسيار ناسپاس است و ناسپاسى او آشكار است . ( 15 )
آيا از آنچه مىآفريند دخترانى را به فرزندى برگرفته و پسران را به شما اختصاص داده است ؟ ( 16 )
آنان چنين مىپندارند ، در صورتى كه وقتى يكى از آنان را به آنچه همسان خداى رحمان انگاشته و دختر او شمرده است مژده دهند ، چهرهاش از شدت اندوه كبود مىشود و آكنده از خشم مىگردد . ( 17 )
آيا زنان را كه در زر و زيور پرورش داده مىشوند و هنگام مجادله بيانى نارسا دارند فرزند خدا مىانگارند ؟ ( 18 )
و آنان فرشتگان را كه بندگان خداوند رحمانند دختر پنداشتند ؛ آيا هنگام آفرينش آنها حضور داشتند كه به دختر بودنشان گواهى مىدهند ؟ بىگمان گواهى آنان ثبت مىشود و روز قيامت مورد بازخواست قرار خواهند گرفت . ( 19 )
و [ به گمان خود بر درستى پرستش فرشتگان برهان آوردند و ] گفتند : اگر خداى رحمان مىخواست ، ما آنها را نمىپرستيديم ، زيرا هرچه را كه او نخواهد ، تحقق نمىپذيرد . آنان به اين سخن هيچ علمى ندارند و نمىدانند كه مشيّت الهى چيست و چگونه است ، و جز به حدس و گمان سخن نمىگويند . ( 20 )
آيا پيش از قرآن كتابى آسمانى به آنان داده و پرستش فرشتگان را در آن روا شمردهايم تا بدان تمسّك جويند و بر كردار خويش حجّت آورند ؟ ( 21 )
نه ، آنان هيچ دليلى ندارند ، بلكه گفتند : ما پدران خود را بر آيينى يافتيم و راه و رسم آنان را دنبال نموده و رهيافتهايم . ( 22 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 490
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٩٠