تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 454

مساهمون:

ص٤٥٤
اى پيامبر ، از برخوردهاى ناهنجار آنان سستى به خود راه مده و بر آنچه مىگويند شكيبا باش و بدين‌منظور از بندهء ما داود كه در تسبيح خدا و در دانش و فرمانروايى و نبرد با كافران ، توانا بود ، ياد كن ؛ آرى او همواره به ما رجوع مىكرد . ( 17 ) ما كوه‌ها را رام ساختيم كه او را همراهى كنند ، آنها شامگاهان و بامدادان هم‌آوا با داود ، خدا را تسبيح مىگفتند . ( 18 ) و پرندگان را نيز گرد آمده در كنار او ، رام ساختيم تا هم‌آوا با او تسبيح گويند . آرى ، كوه‌ها و پرندگان ، همه تسبيح خدا مىگفتند و با تسبيح خود همواره به خدا رجوع مىكردند . ( 19 ) و فرمانروايى او را استوار ساختيم و به او حكمت و توان فصل خصومت داديم . ( 20 ) آيا خبر آن ستيزه‌گران ، آن‌گاه كه از ديوار بلند خانهء داود بالا رفتند ، به تو رسيده است ؟ ( 21 ) وقتى كه بر داود وارد شدند و او از آنان بيمناك شد . گفتند : نترس ، ما دو گروهيم كه با يكديگر نزاع داريم ؛ برخى از ما بر برخى ديگر ستم كرده‌اند ؛ ميان ما به حق داورى كن و ستم روا مدار و ما را به راه عدل راه نماى . ( 22 ) يكى از آنان گفت : اين برادر من است كه نود و نه ميش دارد و من يك ميش دارم ؛ او گفته است كه بايد آن را به من واگذارى ، و در گفتار بر من چيره شده است . ( 23 ) داود گفت : به يقين برادرت با درخواست ميش تو براى افزودن آن به ميش‌هاى خود بر تو ستم كرده است ، و بسيارى از شريكان كه اموال خود را به هم مىآميزند به يكديگر ستم مىكنند ، مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند و اينان هم بسيار اندكند . [ داود اين‌گونه داورى كرد ، ] ولى دريافت كه ما او را بدين‌وسيله آزموده‌ايم و او به سبب شتاب در قضاوت دچار لغزش شده است ، پس از پروردگارش آمرزش خواست و به ركوع درآمد و به درگاه خدا توبه كرد . ( 24 ) پس ما آن لغزش را بر او بخشيديم ، و قطعا او را نزد ما مرتبه‌اى بلند است و بازگشتى نيكو خواهد داشت . ( 25 ) آرى ، او را بخشيديم و به وى گفتيم : اى داود ، ما تو را در زمين جانشين خود قرار داديم ؛ بايد خلق و خوى تو همچون خلق و خوى كسى باشد كه تو جانشين او هستى . پس در ميان مردم به حق داورى كن و در قضاوت پيرو هواى نفس مباش كه تو را از راه خدا منحرف مىكند . قطعا كسانى كه از راه خدا منحرف مىشوند ، قيامت را كه روز حسابرسى است فراموش كرده‌اند و براى آنان به سزاى از ياد بردن روز حساب ، عذابى سخت خواهد بود . ( 26 )