پس [ ستمكاران را هلاك كرديم و ] نوح و سرنشينان كشتى او را نجات داديم و آن رخداد را براى همهء گروههاى بشرى نشانه و آيتى قرار داديم . ( 15 )
و ما ابراهيم را به سوى قومش به رسالت فرستاديم آنگاه كه به مردمش گفت : فقط خدا را بپرستيد و از او پروا داشته باشيد ، زيرا عبادت خدا و پرهيزگارى براى شما بهتر است اگر بدانيد . ( 16 )
جز اين نيست كه شما به جاى خدا بتهايى را مىپرستيد كه از الوهيّت بهرهاى ندارند . شما در اينكه آنها را خدا مىناميد و به پرستش آنها مىپردازيد دروغ مىبافيد ، زيرا آنهايى كه به جاى خدا عبادتشان مىكنيد تا سودى به شما برسانند اختياردار روزى شما نيستند ؛ روزى شما نزد خداست ، از او روزى طلب كنيد و او را بپرستيد و در برابر نعمتهايى كه به شما داده است شكرگزار او باشيد ؛ چرا كه براى حسابرسى فقط به سوى او بازگردانده مىشويد . ( 17 )
اگر مرا دروغگو بشماريد و توحيد و قيامت را منكر شويد ، خلاف انتظار من نيست ، زيرا امتهايى هم كه پيش از شما بودند ، فرستادگان الهى را دروغگو شمردند . و بر فرستادهء خدا وظيفهاى جز ابلاغ پيام روشن نيست . ( 18 )
آيا منكران روز قيامت درنيافتهاند كه چگونه خداوند آفريدگان را نخست پديد مىآورد ، سپس آنها را با آفرينشى مجدد به سوى خويش بازمىگرداند ؟ به يقين اين كار براى خداوند آسان است . ( 19 )
اى پيامبر ، بگو : در زمين سير كنيد و بنگريد كه چگونه خداوند آفرينش آدميان را آغاز كرد .
آنگاه [ درمىيابيد كه ] خداوند نشئهء آخرت را پديد مىآورد . كيفيت آفريدهها نشانهء آن است كه قدرت خداوند بىانتهاست و او بر هرچيزى تواناست . ( 20 )
و بگو : آنگاه كه نشأهء آخرت پديد آيد ، خداوند هركه را بخواهد عذاب مىكند و هركه را بخواهد به رحمت خود درمىآورد ، و شما به سوى خداوند بازگردانده مىشويد . ( 21 )
شما هرگز نمىتوانيد نه در زمين خدا را ناتوان سازيد و از او بگريزيد و نه در آسمان ؛ نه خود به تنهايى مىتوانيد بر او غالب شويد و نه جز خدا سرپرستى داريد كه بتواند شما را بر او چيره كند و از عذاب برهاند و نه ياورى داريد كه بتوانيد با كمك او از عهدهء اين كار برآييد . ( 22 )
كسانى كه آيات الهى را انكار كرده و به معاد و لقاى خداوند كفر ورزيدهاند ، از رحمت من نوميد شدهاند و اينانند كه عذاب دردناك قيامت را خواهند داشت . ( 23 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 398
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٩٨