و آنان كه به يكتايى خدا كافر شدهاند ، وقتى تو را مىبينند فقط به مسخرهات مىگيرند ، آنان به يكديگر مىگويند : آيا اين است همان كسى كه معبودان شما را به ناتوانى ياد مىكند ؟ اين در حالى است كه آنان به اينكه خدا به گستردهمهر و بخشايندهء نعمتها ياد شود ، كافرند . ( 36 )
آدمى چنان شتابزده است كه گويى از شتاب آفريده شده است . شما كافران با كفرورزى و استهزاى پيامبر شتاب در عذاب را مىطلبيد . از من خواهان شتاب در عذاب نباشيد ، كه به زودى نشانههاى خود ( عذابهاى دوزخ ) را به شما ارائه خواهم كرد . ( 37 )
آنان مىگويند : اگر تو و پيروانت راست مىگوييد كه رستاخيز و عذابى در كار است ، اين وعده كى خواهد بود ؟ ( 38 )
اى كاش آنان كه كافر شدهاند مىدانستند كه زمانى را در پيش دارند كه نه خود مىتوانند عذاب را از چهرهشان و از پشتشان باز دارند و نه بر زدودن آن يارى مىشوند . ( 39 )
بلكه ناگهان به سراغشان مىآيد و حيرانشان مىكند ، ازاينرو نه مىتوانند آن را بازگردانند و نه مهلت مىيابند كه در دفع آن بينديشند . ( 40 )
اى پيامبر ، به راستى رسولانى كه پيش از تو بودند به سبب هشدارهايشان مورد استهزا قرار گرفتند ؛ پس بر كسانى كه پيامبران را مسخره مىكردند ، همان عذابى كه آن را به استهزا مىگرفتند فرود آمد . ( 41 )
بگو : چه كسى شما را شب و روز در برابر خداى رحمان - اگر بخواهد شما را عذاب كند - حفظ مىكند ؟ پندها در آنان كارساز نيست ، بلكه آنان از اين قرآن كه باعث ياد آوردن پروردگارشان است رويگردانند . ( 42 )
مگر بجز ما خدايانى دارند كه بتوانند آنان را از ما بازدارند ؟ خدايانى كه آنان مىپندارند ، نه مىتوانند يكديگر را يارى كنند و نه مىتوانند خود را در برابر ما پناه دهند و حفظ نمايند ، پس چگونه پرستشگران خود را يارى مىدهند يا آنان را در پناه خود از عذاب ما حفظ مىكنند ؟ ( 43 )
بلكه اينان ( مشركان مكّه ) و پدرانشان را از انواع نعمتها بهرهمند ساختيم تا اينكه روزگارشان به درازا كشيد و يكتاپرستى را به فراموشى سپردند و به پرستش بتها روى آوردند . آيا نمىبينند كه ما به سراغ زمين مىآييم و از اطراف آن مىكاهيم ( امّتى را در پى امّتى ديگر نابود مىكنيم ) ؟ با اين حال ، آيا آنان بر ما چيرهاند ؟ ( 44 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 325
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٢٥