پس بلندمرتبه است خدا ، آن مالك و فرمانرواى جهان هستى كه همواره پايدار است و دگرگونى در او راه ندارد . اى پيامبر ، در خواندن قرآن ، پيش از آنكه وحىاش بر تو به پايان رسد ، شتاب مكن و بگو : پروردگارا ، مرا دانش بيفزاى . ( 114 )
به يقين ، ما پيشتر به آدم سفارش كرديم كه از آن درخت نخورد ، ولى او سفارش ما را به فراموشى سپرد و ما در او عزمى استوار در حفظ آن نيافتيم . ( 115 )
و ياد كن زمانى را كه به فرشتگان گفتيم :
براى آدم سجده كنيد . پس همه سجده كردند جز ابليس كه سر باززد . ( 116 )
ازاينرو گفتيم :
اى آدم ، قطعا اين ابليس دشمن تو و دشمن همسر توست ، مبادا شما را فريب دهد و از اين بهشت بيرونتان كند ، كه براى دستيابى به گذران زندگى به رنج خواهى افتاد . ( 117 )
قطعا تو در اينجا گرسنگى نخواهى داشت و برهنه نخواهى شد . ( 118 )
و در اينجا نه تشنه خواهى شد و نه آفتاب بر تو خواهد تابيد . ( 119 )
پس شيطان او را وسوسه كرد و گفت : اى آدم ، آيا تو را به درختى كه ميوهاش حياتى جاودان و سلطنتى زوالناپذير مىبخشد ، راهنمايى كنم ؟ ( 120 )
آنگاه آدم و همسرش از آن درخت خوردند ، در نتيجه شرمگاههايشان برايشان نمايان شد و شروع كردند از برگ درختان بهشت بر خود بچسبانند .
و آدم پروردگارش را نافرمانى كرد و حقيقت را نيافت . ( 121 )
سپس پروردگارش او را براى خود برگزيد ، آنگاه به رحمت خويش به او بازگشت و او را به سوى خود هدايت كرد . ( 122 )
خدا گفت : هردو از بهشت به زمين فرود آييد در حالىكه شما آدميان و شياطين دشمن يكديگريد ؛ پس اگر از جانب من رهنمودى براى شما آمد - كه خواهد آمد - هركس از رهنمود من پيروى كند نه گمراه مىشود و نه تيرهبخت مىگردد . ( 123 )
و هركس از ياد من روى برتابد ، قطعا زندگى تنگ و دشوارى خواهد داشت ، و روز قيامت او را نابينا محشور مىكنيم تا به بهشت راه نيابد . ( 124 )
مىگويد : پروردگارا ، چرا مرا نابينا محشور كردى با آنكه در دنيا بينا بودم ؟ ( 125 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 320
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٢٠