و همانا به موسى وحى كرديم كه همراه بندگانم ( بنى اسرائيل ) شبانه از مصر بيرون رو ، آنگاه راهى خشك در دريا براى آنان باز كن كه نه از فرارسيدن فرعونيان خواهى ترسيد و نه [ از غرق شدن ] بيمناك خواهى شد . ( 77 )
پس موسى بنى اسرائيل را از شكاف دريا عبور داد و فرعون نيز با سپاهيان خود آنان را دنبال كرد ، ولى فرعونيان را از دريا فراگرفت آنچه فراگرفت . ( 78 )
و فرعون قومش را به بيراهه برد و آنان را هدايت نكرد . ( 79 )
اى بنى اسرائيل ، اينگونه شما را از چنگال دشمنتان فرعون رهايى بخشيديم و با شما در جانب راست كوه طور وعده نهاديم و بر شما « منّ » و « سلوى » فروفرستاديم . ( 80 )
از آنچه روزى شما كردهايم - كه پاك و پاكيزه است - بخوريد و در بهرهبردارى از روزىها با ناسپاسى و كفران نعمت تجاوزگرى نكنيد كه خشم من بر شما لازم خواهد شد ، و هركه خشم من بر او لازم شود ، قطعا سقوط مىكند و تباه مىگردد . ( 81 )
و قطعا من بسى آمرزندهء كسى هستم كه از شرك توبه كند و به يكتايى من ايمان آورد و با اطاعت از دستورات من كار شايسته كند و با پيروى از پيامبران و پذيرش ولايت آنان راه درست را بيابد . ( 82 )
و اى موسى ، چه چيز سبب شد كه شتاب كنى و پيش از آمدن آن گروه از قومت كه آنان را براى همراهى برگزيدى ، به وعدهگاه بيايى ؟ ( 83 )
موسى گفت : آنان در پى من هستند ، و من - پروردگارا - با شتاب به سوى تو آمدم تا خشنود شوى . ( 84 )
خدا گفت : به راستى ، ما قوم تو را پس از آمدنت به وعدهگاه آزموديم و سامرى آنان را به بيراهه افكند . ( 85 )
موسى بىدرنگ با حالت خشم و اندوه به سوى قومش بازگشت و گفت : اى قوم من ، آيا پروردگارتان به شما وعدهاى نيكو نداد ؟ آيا زمان حضور من در وعدهگاه از نظر شما طولانى شد و از بازگشت من نااميد شديد ، يا خواستيد خشم پروردگارتان بر شما لازم آيد كه به كفر گرايش يافتيد و وعدهاى را كه با من كرديد خلاف نموديد ؟ ( 86 )
گفتند : ما براى ساختن آن گوساله ، از اموال خود صرف نكرديم تا عمدا با وعدهء تو مخالفت كرده باشيم ، ولى از زيورآلات فرعونيان بارهايى گران بر دوش داشتيم و آنها را دور انداختيم و سامرى اينچنين كرد كه آنها و آنچه را با خود داشت در آتش افكند . ( 87 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 317
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣١٧