مال و پسران زيور زندگى دنيا و زودگذرند ، ولى كارهاى شايسته كه ماندگار است نزد پروردگارت پاداشى بهتر دارد و براى دستيابى به رحمت او اميدبخشتر است . ( 46 )
ياد كن روزى را كه كوهها را از جاى بركنده و روان مىسازيم در نتيجه زمين را صاف و آشكار مىبينى ، و مشركان را محشور كرده و هيچيك از آنان را فرو نگذاشتهايم . ( 47 )
و در يك صف بر پروردگارت عرضه شدهاند و به آنان گفتهايم : همانگونه كه نخستين بار شما را آفريديم و چيزى از زيورهاى دنيا را با خود نداشتيد اينك نزد ما آمدهايد . تنها زيورهاى دنيا بازدارندهء شما از كارهاى نيك نبود ، بلكه مىپنداشتيد كه هرگز براى شما وعدهگاهى مقرّر نخواهيم كرد و قيامتى در كار نخواهد بود . ( 48 )
و نامهء اعمال براى داورى در ميان نهاده شده است ، آنگاه مشركان و گنهكاران را مىبينى كه از آنچه در آن است بيمناكند و مىگويند : اى واى بر ما ، اين چه نامهء عملى است كه هيچ خرد و كلانى را فروگذار نكرده مگر اينكه آن را به شمار آورده است ! و آنچه انجام دادهاند حاضر يافتهاند ، و پروردگارت به هيچكس ستم نمىكند . ( 49 )
و ياد كن زمانى را كه به فرشتگان گفتيم : براى آدم سجده كنيد . پس همه سجده كردند ، جز ابليس كه از جنّيان بود و از فرمان پروردگارش سرپيچى كرد . با اين وصف آيا او و نسلش را به جاى من كارساز خود گرفتهايد ، در صورتى كه آنها دشمن شمايند ؟ بد جايگزينى است كه ستمكاران به جاى خدا دارند . ( 50 )
من ابليس و نسل او را نه گواه بر آفرينش آسمانها و زمين گرفتم و نه گواه بر آفرينش خودشان ؛ پس چگونه مىتوانند كار جهان هستى را تدبير كنند يا امور خود را سامان دهند ؟ علاوهبراين ، آنها عناصرى گمراهگرند و من هرگز گمراهكنندگان را مددكار خود نگرفتهام . ( 51 )
و ياد كن روزى را كه خدا به مشركان مىگويد : كسانى را كه شريكان من مىپنداشتيد ندا دهيد . پس آنها را مىخوانند ولى آنان اجابتشان نمىكنند ، و ما ميان آنها فاصلهاى قرار دادهايم كه روابط آنها را با يكديگر قطع كند . ( 52 )
و گنهكاران آتش دوزخ را ديده و دريافتهاند كه در آن فرومىافتند و آتش آنان را فرامىگيرد و گريزگاهى از آن براى خود نخواهند يافت . ( 53 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 299
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٩٩