اى پيامبر ، به كافران مرفّه كه در بند ايمان نيستند دل مبند ، بلكه خود را پاىبند و همراه كسانى كه هرصبح و شام پروردگارشان را مىخوانند و خشنودى او را مىطلبند قرار ده و ديدگانت از آنان نگردد و به كفرپيشگان مرفّه نگرايد كه آرايش زندگى اين دنيا را بخواهى ، و از آن كس كه ما دلش را از ياد خود غافل ساختهايم و از پى هواى خويش رفته و كارش ناديده گرفتن حق بوده است پيروى مكن . ( 28 )
و به آنان بگو : حق از جانب پروردگار شماست . پس هركه بخواهد ايمان بياورد و هركه بخواهد كافر شود ، ولى بدانند كه ما براى ستمكاران آتشى آماده كردهايم كه سراپردهاش آنان را احاطه كرده است ، و اگر يارى بطلبند ، با آبى مانند مس ذوب شده كه چهرهها را مىگدازد به فريادشان مىرسند . بد نوشيدنىاى است آن آب و بد تكيهگاهى است آن آتش . ( 29 )
به يقين ، كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، پاداششان را بهطور كامل مىدهيم ، زيرا ما پاداش كسى را كه كار نيكو كند تباه نمىكنيم . ( 30 )
اينانند كه برايشان بوستانهايى دايمى است ، از زير قصرهايشان نهرها روان است .
در آنجا با دستوارههايى زرّين آراسته مىگردند و جامههايى سبز از حرير نازك و ديباى ستبر بر تن مىكنند ، در آنجا بر تختها تكيه مىزنند . نيكو پاداشى است آن بوستانها و نيكو تكيهگاهى است آن تختها ، ( 31 )
براى آنان كه به دنيا دل بسته و از ياد خدا غافلند حكايتى را بيان كن ؛ حكايت دو مردى كه به يكى از آنها دو باغ انگور داديم و گرداگرد آن دو باغ را با درختان خرما پوشانديم و ميان آن دو كشتزارى قرار داديم . ( 32 )
درختان هردو باغ ميوهء خود را مىدادند و چيزى از آن نمىكاستند ، و ميان آن دو باغ نهرى جوشان روان ساخته بوديم . ( 33 )
علاوه بر اينها او ثروتى فراوان داشت ؛ پس به رفيقش در حالىكه با او گفتوگو مىكرد ، گفت :
دارايى من از تو بيشتر است و نفراتم ( فرزندان و خدمتكارانم ) از تو نيرومندترند . ( 34 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 297
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٩٧