آن مرد در حالىكه بر اثر فراموشى خدا و غرور و تكبر بر خود ستم كرده بود وارد باغ خود شد و به رفيقش گفت : گمان نمىكنم اين باغ هرگز تباه شود ، زيرا اسباب خرمى آن همچنان فراهم است . ( 35 )
و گمان نمىكنم كه رستاخيز برپا شود ، و اگر هم رستاخيزى در كار باشد و من به سوى پروردگارم بازگردانده شوم قطعا بازگشتى بهتر از اين خواهم يافت ، چرا كه شايستگى من در دنيا نشانگر لياقت من در آخرت است . ( 36 )
رفيقش - در حالىكه با او گفتوگو مىكرد - در پاسخ وى گفت : آيا به آن كسى كه تو را از خاكى و سپس از نطفهاى آفريد و آنگاه تو را به صورت مردى اعتدال بخشيد ، كافر شدهاى كه ارادهء او را در آفرينش بىاثر مىدانى ؟ ( 37 )
امّا من ، حقيقت اين است كه خدا پروردگار من است و هيچكس را با پروردگارم در تدبير امور هستى شريك نمىسازم . ( 38 )
و چرا وقتى وارد باغ خود شدى نگفتى :
امر آن است كه خدا خواسته است و هيچ قدرتى جز در پرتو قدرت خدا نيست ؟ و چون فرجام كارها در اختيار اوست ، اگر مىبينى مال و فرزندان من از تو كمتر است ، ( 39 )
ممكن است پروردگارم بهتر از باغ تو به من عطا كند ، و بر باغ تو شرارههايى از آسمان فروفرستد ، در نتيجه آن به صورت زمينى صاف و بىگياه درآيد . ( 40 )
يا آب آن به زمين فرورود و هرگز نتوانى آن را به دست آورى . ( 41 )
و سرانجام ، محصولش را تباهى فراگرفت و او در حالىكه باغش بر داربستهاى آن فروريخته بود براى آنچه در آن هزينه كرده بود ، دستهايش را از پشيمانى به هم مىماليد و مىگفت : اى كاش كسى را با پروردگارم شريك نساخته و به غير او اعتماد نكرده بودم . ( 42 )
او كه به خدمتكاران و فرزندان خود مىباليد ، در آن هنگام هيچ گروهى را جز خدا نداشت كه به او يارى رسانند و خود نيز توان آن را نداشت كه عذاب را از خويشتن بگرداند . ( 43 )
آرى ، آنگاه كه علل و اسباب بىاثر شود ، آشكار مىگردد كه فرمانروايى فقط در اختيار خداست ، زيرا او حق است و بىعنايت او هيچ چيزى كارساز نيست . پاداش او از همه بهتر و به فرجام نيز از همه نيكوتر است . ( 44 )
براى آن رفاهطلبانى كه به تجمّلات دنيا روى آورده و خدا را از ياد بردهاند زندگى دنيا را مثل بزن كه مانند آبى است كه آن را از آسمان فروفرستاديم ، پس گياه زمين با آن درآميخت و سبز و خرّم شد ؛ آنگاه پس از چندى خشك و خرد گشت به گونهاى كه بادها آن را از سويى به سوى ديگر پراكنده مىسازند ، و خدا بر هرچيزى تواناست . ( 45 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 298
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٩٨