شاعر امامى و مادح اهل بيت وفات كرد « 1 » و در پايين پاى حضرت امام موسى به خاك رفت ؛ چه آنكه وصيت كرده بود كه او را در آنجا دفن نمايند و بر لوح مزارش بنويسند : « وَكَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَيْهِ بِالوَصِيدِ » « 2 » و جماعتى او را مرثيه گفتهاند ؛ مانند سيّد رضى و غيره و او را در درجهء امرؤ القيس شمردهاند . و قصيدهء « يا صاحبَ القُبَّةِ البَيضاء عَلَى النَجَف » از انشادات او است . و از براى او در باب اين قصيده ، لطيفهاى است كه گنجايشِ نقلش نيست و شيخ ما محدّث متبحّر در دارالسلام فيما يتعلّق بالرؤيا والمنام آن قضيه را با تمام قصيده نقل كرده « 3 » - جزاه الله خير الجزاء .
روز بيست و هشتم
در اين روز ، سنهء 590 ، وفات كرد قاسم بن فيره مقرى نحوى ، معروف به شاطبى امام قرائت و صاحب قصيدهء معروفهء موسومه به حرزاليمانى ووجه التهانى در قرائت .
جماعتى از فضلا آن قصيده را شرح كردهاند از جمله علم الدينِ سخاوى است . « 4 » و شاطبى منسوب است به شاطبه يكى از بلاد اندلس . « 5 »
روز بيست و نهم
در اين روز ، سنهء 126 ، وليد بن يزيد بن عبدالملكِ مروان به قتل رسيد « 6 » در جنگى
هامش
( 1 ) . سير أعلام النبلاء ، ج 17 ، ص 61 ، ش 29 « ابن الحجّاج » ؛ تاريخ بغداد ، ج 8 ، ص 14 ، ش 4052 .
( 2 ) . كهف ( 18 ) : 18 .
( 3 ) . دارالسلام ، ج 1 ، ص 321 - 325 .
( 4 ) . وفيات الأعيان ، ج 4 ، ص 72 ، ش 537 « الشيخ الشاطبى » .
( 5 ) . رك : بغية الوعاة ، ج 2 ، ص 217 . ولادت شاطبى در سال 538 بوده است .
( 6 ) . تاريخ خليفة بن خياط ، ص 289 .