در روز باشد و پيش از تمام شدن روز دويم باشد و پيش از ظهر روز سيم ، يك كفّارهء اعتكاف بر آن لازم است .
و اگر بعد از ظهر باشد و غير از جماع باشد ، باز يك كفّارهء افطار در قضا .
و اگر اعتكاف او واجب باشد ، پس فرق در ميان روز سيم و پيش از آن نيست ، بلكه در هر وقت كه جماع كند ، كفّارهء اعتكاف را مىدهد و در غير جماع به جهت اعتكاف كفّاره نيست .
و در صورتى كه جماع كند ، پس اگر در روز ماه رمضان است ، يك كفّارهء ديگر هم به جهت افطار مىدهد و اگر در روز روزهء نذر معيّن باشد ، يك كفّارهء ديگر به جهت مخالفت نذر مىدهد و اگر در روزهء قضاى رمضان باشد و بعد از ظهر باشد ، يك كفّارهء ديگر به جهت افطار در قضا مىدهد .
و ظاهر آن است كه اگر وجوب اعتكاف آن در بعضى از اين صورتها باشد به جهت نذر معيّن ، يك كفّارهء ديگر هم به جهت مخالفت نذر بايد بدهد ، كه سه كفاره باشد . و اگر روزهء آن روزهء واجبى جدا نباشد ، يك كفارهء اعتكاف مىدهد . و ظاهر اين است كه در اين صورت نيز هرگاه وجوب اعتكاف آن به جهت نذر معيّن باشد ، بايد دو كفاره بدهد ، يكى كفّارهء اعتكاف و يكى كفّارهء مخالفت نذر .
و بدان كه كيفيّت كفّارهء اعتكاف قبل از اين مذكور شد « 1 » .
مسألهء سيم :
هرگاه كسى شروع در اعتكاف كند در يك روز يا دو روز پيش از عيد فطر يا عيد اضحى ، اعتكاف او صحيح نيست .
مسألهء چهارم :
حكم زن در سنّت بودن اعتكاف بر او و ساير احكام ، مثل حكم مرد است .
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 133 ، مسألهء چهارم از مقام دوّم .