حرام گوشتى در آن جايز نيست ، و اگر چه تذكيه بر آن واقع شود و پوست آن هم دباغت شود .
مسألهء چهارم : هر پوستى كه معلوم باشد كه از مرده است
، گرفتن و استعمال آن جايز نيست ؛ خواه در دست كافر باشد يا در دست مسلمان . و اگر معلوم باشد كه از حيوانى است كه تذكيه بر آن واقع شده است ، گرفتن و استعمال آن جايز است ، و اگر چه در دست كافر باشد ، بنابر اظهر . و اگر معلوم نباشد كه از مرده است يا از مذكّى ، پس اگر در دست كافرى باشد يا در بازار اهل كفر باشد از يهود و نصارا و هنود و فرنگى و مجوس و غير ايشان از اهل كفر ، گرفتن آن جايز نيست .
و همچنين اگر در زمينى افتاده باشد كه همه يا بيشتر اهل آن كافر باشند ، برداشتن و استعمال آن جايز نيست . و همچنين هر پوستى كه مالك آن بگويد : اين تذكيه نشده است ، گرفتن آن جايز نيست ؛ خواه مالك مسلمان باشد يا كافر . و اگر در دست مسلمان باشد يا در بازار مسلمين باشد يا در زمينى افتاده باشد كه جميع يا بيشتر اهل آن مسلمان باشند ، گرفتن و برداشتن و استعمال آن جايز است ، و اگر چه آن كه آن پوست را داشته باشد ، ذبايح يهود و نصارا حلال داند ، چون اهل سنّت . و بنابراين ، خريدن پوست از سنّيان جايز است ، مگر اين كه علم به هم رسد كه از حيوانى است كه ذبح آن در دست يهود و نصارا شده باشد .
و اگر پوستى در دست كافرى باشد و ما بدانيم كه آن كافر آن را بىواسطه يا به واسطه از مسلمانى گرفته است ، جايز است گرفتن آن پوست از آن كافر . و اگر پوستى در دست مسلمانى باشد و به يقين دانيم كه آن را بىواسطه يا به واسطه از كافرى گرفته ، گرفتن آن جايز نيست . و هر پوستى كه قرينه مفيد علم باشد كه از دست مسلمانان بيرون آمده و ابتدا در نزد ايشان بوده ، مىتوان آن را گرفت ؛ اگر چه حال در دست كافر باشد و مىتوان آن را برداشت ، اگر چه در زمين كفّار افتاده باشد . و از اين قبيل است پوست مصحف و كتب احاديث .
و آن چه از پوستها كه در بلاد اسلام يافت مىشود و شهرت دارد كه از دست كفّار