خفتن ( يا بر عكس ؛ يعنى بيست و دو ركعت بعد از نماز شام و هشت ركعت بعد از نماز خفتن ) « 1 » و در هر يك از شب بيست و يكم و بيست و سيم ، صد ركعت بر مقررى مىافزايد ، كه مجموع آن چه در ده شب آخر به عمل آمده ، باز پانصد ركعت باشد . و صد ركعتى كه در هر يك از شب نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سيم گذارده مىشود ، دخلى به صد ركعت نمازى ندارد كه مخصوص شب قدر رسيده و به اين جهت در اين سه شب گذارده مىشود ؛ زيرا كه اين سيصد ركعت ، از نوافل رمضان است و آن صد ركعت ، از نمازهاى مستحبه در شب قدر است و چون هر يك از اين سه شب احتمال قدر دارد ، آن صد ركعت در هر سه شب مستحب است .
طريق دوم : آن كه در هر يك از شب نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سيم ، اكتفا به صد ركعت كند و بيست ركعت را در شب نوزدهم و سى ركعت را در هر يك از شب بيست و يكم و بيست و سيم ترك كند تا هشتاد ركعت باقى ماند ، چهل ركعت از اين هشتاد ركعت را در چهار روز جمعه به جا آورد و در هر روزى ده ركعت و چهار ركعت از اين ده ركعت را به طريق نماز حضرت امير المؤمنين عليه السّلام گذارد ، و دو ركعت از آن را به طريق دو ركعت نماز حضرت فاطمه عليها السّلام گذارد ، و چهار ركعت ديگر را به طريق چهار ركعت نماز جعفر طيّار گذارد .
و اگر در ماه رمضان ، پنج جمعه اتفاق افتد ، مخير است در ميان اين كه در جمعهء آخر كه جمعهء پنجم باشد ، هيچ نگذارد و ميان آن كه چند ركعت را واگذارد « 2 » كه در جمعه پنجم به جا آورد . و چهل ركعتى كه باقى مانده در شب جمعهء آخر ، بيست ركعت آن را به طريق نماز حضرت امير المؤمنين عليه السّلام گذارد و در شب شنبه كه بعد از جمعهء آخر است ، بيست ركعت ديگر را به طريق نماز حضرت فاطمه عليها السّلام گذارد . و اگر ماه رمضان از سى كمتر باشد ، نماز مقررى شب سيم ساقط است .
سيم : نماز حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله است
، و آن دو ركعت است در هر ركعتى بعد از
هامش
( 1 ) . در نسخهء « الف » موجود نيست .
( 2 ) . اولى آن است كه در جمعه آخر هيچ نگذارد و همه را در چهار جمعهء اول به جا آورد . ( احمد )