على طلبتي أنت تعلم حاجتي فأسألك بحقّ محمّد و آل محمّد عليه و عليهم السلام لمّا قضيتها لي » « 1 » ، پس حاجت خود را سؤال كند . و مروى « 2 » است كه هر كه بعد از اين نماز ، حاجت خود را طلب كند ، البتّه روا مىشود .
و نيز از حضرت صادق عليه السّلام مروى « 3 » است كه هر كه در ساعت غفلت كه ما بين مغرب و عشا است دو ركعت نماز كند - كه در ركعت اول بعد از حمد ، سيزده مرتبه سورهء
« إِذا زُلْزِلَتِ »
بخواند و در دوم بعد از حمد ، پانزده مرتبه
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »
بخواند ، - با من يك بار داخل بهشت شود و نداند ثواب آن را مگر حق تعالى .
دهم : سنّت است كه بعد از فارغ شدن از نافلهء صبح بر پهلوى راست رو به قبله بخوابد ، به نحوى كه ميّت را در لحد مىخوابانند ، و گونهء راست خود را بر روى دست راست گذارد و بعضى ادعيه [ را ] كه وارد شده بخواند . و خوابيدن به نحو مذكور را « ضجعه » مىنامند و آن از سنن مؤكده است كه از خواص شيعيان است و سنّيان آن را از علامات تشيع شمردهاند و در وقت تقيّه جايز است كه بدل آن ، دست بر زمين گذاشتن و سجده كردن و برخاستن و نشستن و تكلّم كردن ، بلكه بدون تقيّه ، يعنى در حالت اختيار نيز افعال مذكوره بدل آن مىشود ، اما « ضجعه » افضل است .
يازدهم : در سفر ، نوافل ظهر و عصر ساقط است بلا خلاف ، و نافلهء خفتن ، يعنى « وتيره » نيز ساقط است بنابر اشهر و اقوى . و باقى نوافل ، يعنى نافله مغرب و صبح و نماز شب و نماز شفع و وتر ساقط نمىشود و بر استحباب باقى است .
دوازدهم : بعد از اين مذكور خواهد شد كه در چهار موضع كه مسجد الحرام و مسجد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و مسجد كوفه و حاير طاهر حضرت امام حسين عليه السّلام باشد ، مسافر مخيّر است ميانه قصر و اتمام ، يعنى اگر خواهد نماز ظهر و عصر و عشا را تمام كند ، و اگر خواهد دو ركعت كند ؛ هم چنان كه در ساير مواضع . و بنابراين در اين چهار
هامش
و 2 . وسائل الشيعة 8 : 121 ، باب 20 من أبواب بقيّة الصلوات المندوبة ، ح 2 .
3 . مصباح المتهجّد : 107 .