تحريم طيبات
[ 103 ] از امورى كه اهل جاهليت همواره دربارهء آن سؤال مىكردند / 479 چيزهايى بود كه به سببى بر خود حرام كرده بودند . مانند بحيره و سائبه و وصيله و حامى . اين حيوانات را نذر بتان خود كرده بودند و آزاد رها كرده تا به هر جا كه مىخواستند مىرفتند و كس متعرض آنها نمىشود .
قرآن حكيم بيان مىكند كه اين ستوران را خدا بر مردم حرام نكرده است زيرا :
اولا : نذر براى بتان حرام است و هر چيزى كه به نوعى با بتان رابطه داشته باشد حرام است . حتى ذبيحهاى كه به اسم خدايان باشد حرام است اگر چه تمام شرايط ذبح در آن به عمل آمده باشد .
ثانيا : اين حكم بدون اذن خدا بوده ، پس بدعت و ضلالت و شرك است .
ثالثا : خداوند چيزهاى خوب و پاكيزه - طيبات - را بر مردم حرام نكرده ، حتى خوردن قربانيان با قلاده و بىقلاده حلال است . ميان عقايد اهل جاهليت كه حيوانات حلال گوشت را به اسم بتان قربانى مىكردند و قانون اسلامى كه فرمان مىدهد كه از گوشت قربانى همهء افراد جامعه مىتوانند استفاده كنند فرق بسيار است .
اسلام در برخى مناسبات ، طيبات را از ملكيت خاص آزاد كرده است تا به طور مشاع ملك جامعه باشد ، در حالى كه در عصر جاهليت آنها را بر همهء مردم حرام مىكردند و بىفايده رهايش مىنمودند .
«
ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصِيلَةٍ وَ لا حامٍ
- خداوند دربارهء بحيره و سائبه و وصيله و حامى حكمى نكرده است . » زيرا در جامعهاى كه بايد همهء اينها در خدمت انسان باشند ، تحريمشان مخالف سنت خداست . / 480 ديگر آن كه با شريعت اسلام كه مىخواهد همگان از طيبات استفاده كنند مخالف است .