صاحب مدارك ملقب گرديده است .
از ديگر تأليفات اوست :
1 - حاشيه استبصار
2 - حاشيه تهذيب
3 - حاشيه بر الفيه شهيد اوّل
4 - شرح مختصر النافع
3 - عبد اللّه بن حسين شوشترى ( 1021 م )
اگر محقق اردبيلى جز مولى عبد اللّه شوشترى مشهور به تسترى كس ديگرى را تربيت نكرده بود در كمالش همين كافى بود . اگر كسى همچون اين دانشمند بزرگ را كه در تاريخ شيعه جزو مروجين مكتب تشيع شناخته شده از كرامات محقق اردبيلى معرفى بكند گزاف نگفته است . وى در ميان شاگردان محقق اردبيلى از همه بيشتر در خدمت استاد بوده و در علم و تقوا ، حكايت و مظهرى برازنده از استادش گشته است . در تاريخ عالم آراى عباسى آمده : عبد اللّه تسترى نزديك به سى سال در كربلا و نجف ساكن و از خدمت مولى و مجتهد ، احمد اردبيلى كسب علوم و فضائل نمود .
وى در سايهء همين استمرار و مداومت علما و عملا به مقامات خاصى دست يافت . او را دانشمندى جامع معقول و منقول ، مجتهد در اصول و فروع ، محقق در علم فقه و حديث و مدقق در طريق روايت و حديث معرفى كردهاند . « 1 »
در فضل او همين بس كه بزرگانى چون مجلسى اوّل و سيد مصطفى تفرشى از دستپروردههاى او هستند .
مجلسى اول در شرح مشيخه كتاب « من لا يحضره الفقيه » مىنويسد : اكثر فوائد اين شرح از افادات اوست . تحقيقاتش در اخبار و رجال و اصول در حد نهايى است .
هامش
( 1 ) . روضات الجنات ، 4 / 234 .