وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ »
. هرچه گشتند آن شخص را نيافتند ، از استماع اين آيه لرزه بر اندام مولانا افتاد و رنگ و رويش متغير شد ، گريهكنان برخاست و در صف نعال در ميان شاگردهاى خود نشسته به درس و بحث مشغول شد . « 1 »
هامش
( 1 ) . حواشى وقايع الايام خيابانى ص 307 و آيهء كريمه : سوره قصص آيهء 83 و ترجمهء آن اين است : ما اين دار آخرت ( بهشت ابدى ) را براى كسانى قرار مىدهيم كه در زمين اراده فساد و سركشى ندارند و حسن عاقبت ، ويژه پرهيزكاران است .
آيهء مزبور بسيار وحشت انگيز است و اعلان خطر مىكند كه سركشان و برترى جويان در جهان آخرت به مقامات عاليهء بهشتى نخواهند رسيد .
زاذان مىگويد : حضرت امير المؤمنين عليه السّلام به تنهايى در بازارها راه مىرفت و در اثناء راه پيمودن ، گمشده را راهنمايى ، و ناتوان را اعانت مىفرمود و به فروشندگان و بقالها مىگذشت و قرآن را بر آنان باز كرده و اين آيه را قرائت مىفرمود :تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ. مناقب ابن شهر آشوب ج 2 ص 104 .
و در تفسير قمى ج 2 ص 146 حديثى را از حفص بن غياث از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده و در ضمن آن حديث آمده كه حضرت ، اين آيه( تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ . . . )را تلاوت كرده و شروع به گريه نمودند و مىفرمودند : ذهبت و الله الامانىّ عند هذه الاية يعنى به خدا سوگند آرزوها در نزد اين آيه از بين رفته و نابود مىشود .
و حضرت امير المؤمنين عليه السلام در خطبهء سوم نهج البلاغه راجع به بيعت مردم با آن حضرت و نقض پيمانشان مىفرمايد : « فلما نهضت بالامر نكثت طائفة و مرقت اخرى و قسط آخرون كانهم لم يسمعوا كلام الله حيث يقول :« تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ »بلى و الله لقد سمعوها و وعوها و لكنهم حليت الدنيا فى اعينهم و راقهم زبرجها » چون به امر خلافت قيام نمودم جمعى پيمانشكنى كرده و گروهى از دين بيرون رفتند طائفهاى هم از جادهء حق منحرف گشتند گويى آنان اين سخن خدا را نشنيدهاند كه مىفرمايد : « تلك الدار الاخرة نجعلها . . . »
و در مجمع البيان در ذيل آيه مزبور نقل كرده كه حضرت امير المؤمنين ( ع ) فرمودند : « ان الرجل ليعجبه شراك نعله فيدخل فى هذه الاية تلك الدار الاخرة . . . » به راستى كه آدمى اعجاب به بند كفش خود پيدا مىكند و داخل در اين آيه خواهد شد . يعنى كسى كه با لباسش كه براى او اعجاب انگيز شده بر ديگران تكبر كند از كسانى است كه ارادهء علو در زمين كرده است .
از مرحوم آية الله آقاى آخوند ملا محمد جواد صافى گلپايگانى اعلى الله مقامه نقل مىشود كه فرمودهاند : مرحوم شيخ محمد على ثقة الاسلام از اكابر علما اصفهان در آن عصر مىفرمود : كم كسى است كه از تهديد اين آيهء كريمه در امان باشد !