اهل فندرسك از توابع استرآباد بود و در جوانى به هند رفت . اما پس از چندى به ايران بازگشت و در اصفهان در دربار صفوى مقامى و الا يافت . برخى از آثار او عبارت است از : تاريخ الصفويه ، تحقيق المزله ، ترجمه فارسى شرح لمعه ، حاشيه تفسير بيضاوى .
8 - محمد بن ابراهيم بن يحيى صدر الدين شيرازى
معروف به صدر الدين يا صدر المتألهين و ملا صدرا ( متوفى 1050 هجرى ) فيلسوف و حكيم سده يازدهم هجرى و از شاگردان شيخ بهايى ، ميرداماد و ميرفندرسكى بود . اهميت كار ملا صدرا بيشتر از جهت در آميختن مكتبهاى مختلف فلسفى با افكار اسلامى ايران است . او شاگردانى مانند ملا عبد الرزاق لاهيجى و فيض كاشانى را پرورش داد بيش از پنجاه كتاب و رساله كه عمدتا در فلسفه الهى ، تفسير قرآن و شرح احاديث مىباشد و از همه مشهورتر كتاب اسفار اربعه است كه از كتب درسى فلسفى است . كتاب شرح اصول كافى او از مهمترين شروح اين كتاب شمرده مىشود .
علاوه بر حوزههاى علميه اصفهان و مشهد در سده دهم هجرى در برخى از شهرهاى ديگر ايران نيز علماى برجسته به تحقيق و تدريس اشتغال داشتند .
شيخ عبد العال پسر محقق ثانى متوفى 993 هجرى كه معاصر شاه طهماسب اول بود در حوزه علميه كاشان به تدريس پرداخت . « 1 » او معاصر ميرزا مخدوم شريفى صاحب نواقض الروافض بود و ميان آن دو مباحثات و مناظراتى درباره اماميه روى داد . شيخ لطف الله ميسى عاملى مدرس حوزه علميه مشهد ، بعد از حمله اوزبكها به خراسان ، به قزوين رفت و در آنجا به تدريس پرداخت . « 2 » ميرزا ابراهيم همدانى متوفى 1026 هجرى كه در حكمت تأليفاتى دارد در همدان به تدريس
هامش
( 1 ) . تركمان ، اسكندر بيك ، تاريخ عالمآراى عباسى ، ج 1 ، ص 154 .
( 2 ) . همان مرجع ، ج 1 ، ص 157 .